спаку́сны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да спакусы, здольны спакусіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обольсти́ть сов. прыва́біць, зачарава́ць; (соблазнить) спакусі́ць; см. обольща́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

skusić

зак. спакусіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zmamić

зак. спакусіць;

zmamić łatwym zarobkiem — спакусіць лёгкім заробкам

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

искуси́ть сов., уст.

1. (соблазнить) спакусі́ць;

2. (испытать) вы́прабаваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

спаку́шаны

1. соблазнённый; искушённый;

2. соблазнённый, обольщённый, совращённый;

1, 2 см. спакусі́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зва́біць, ‑блю, ‑біш, ‑біць; зак., каго-што.

Разм. Прывабіць, спакусіць. [Юлю] ахапіў жах — гэта ж не хто, а яна звабіла дзяцей, завяла іх на каланчу... Сачанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прельсти́ть сов.

1. (соблазнить) спакусі́ць;

2. уст. (привлечь) прыва́біць; (очаровать) зачарава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Перама́начка фальк. ’той, хто ўмее спакусіць, прывабіць да сябе’ (Нар. Гом.). Да пера- і мані́ць (гл.). Суфікс з ласкальным значэннем — спецыфіка фальклору (песні).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

uprowadzić

зак.

1. выкрасці;

2. спакусіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)