Laus in ore proprio vilescit
Уласная пахвала нічога не варта/не значыць.
Собственная похвала ничего не стоит/не значит.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
Laus in ore proprio vilescit
Уласная пахвала нічога не варта/не значыць.
Собственная похвала ничего не стоит/не значит.
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
уко́р
посмотре́ть с уко́ром гля́нуць з дако́рам (дакара́ннем);
уко́ры со́вести дако́ры сумле́ння;
не в уко́р будь ска́зано не ў дако́р ка́жучы;
не хочу́
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ат
1. (при выражении решимости, досады, отчаяния) а;
2. (при выражении беспечности) ну и пусть, ну и ла́дно, бог с ним;
3. (при выражении несогласия, отрицания) а;
4. (при выражении резкого недовольства, неприятности и т.п.) а;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
уча́стие
1. (совместное действие, обладание) удзе́л, -лу
привлека́ть кого́-л. к уча́стию прыця́гваць каго́-не́будзь да ўдзе́лу;
принима́ть уча́стие в чём-л. прыма́ць (браць) удзе́л у чым-не́будзь;
конце́рт с уча́стием лу́чших арти́стов канцэ́рт з удзе́лам ле́пшых арты́стаў;
2. (сочувствие) спага́да, -ды
прояви́ть уча́стие праяві́ць спага́ду (спачува́нне), паспагада́ць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
гісто́рыя
○ г. хваро́бы — исто́рия боле́зни;
◊ ве́чная г. — ве́чная исто́рия;
до́ўгая г. — дли́нная исто́рия;
тра́піць у ~рыю — попа́сть (вли́пнуть) в исто́рию;
увайсці́ ў ~рыю — войти́ в исто́рию;
вось дык г.! — вот так исто́рия!;
пра гэ́та г. маўчы́ць — об э́том исто́рия ума́лчивает;
павярну́ць ко́ла ~рыі наза́д — поверну́ть колесо́ исто́рии вспять
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
крайI
◊
из кра́я в край з кра́ю ў край, з канца́ ў кане́ц;
конца́-кра́ю нет канца́-кра́ю няма́;
моя́ ха́та с кра́ю, ничего́ не зна́ю
на краю́ све́та на краі́ све́ту, за све́там;
на краю́ ги́бели на краі́ гі́белі;
хвати́ть че́рез край перабра́ць ме́ру (далёка хапі́ць);
нали́ть до краёв (с края́ми) налі́ць па са́мыя берагі́ (з берага́мі);
ли́ться (перелива́ться, бить) че́рез край лі́цца (пераліва́цца, біць) це́раз край.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
у́хо
нару́жное у́хо знадво́рнае ву́ха;
сре́днее у́хо сярэ́дняе ву́ха;
воспале́ние у́ха
заткну́ть у́ши заткну́ць ву́шы;
отодра́ть за́ уши накруці́ць ву́шы;
медве́жье у́хо
◊
дать (съе́здить) в у́хо даць (зае́хаць) па ву́ху;
и у́хом не повести́ і ву́хам не ве́сці;
как свои́х уше́й не вида́ть як сваі́х вушэ́й не ба́чыць;
ми́мо уше́й пропусти́ть мі́ма вушэ́й прапусці́ць;
навостри́ть (насторожи́ть) у́ши натапы́рыць ву́шы;
туго́й на́ ухо тугі́ на ву́ха;
прожужжа́ть (прокрича́ть, протреща́ть, протруби́ть) у́ши пратрубі́ць ву́шы;
в одно́ у́хо вошло́, а в друго́е вы́шло у адно́ ву́ха ўвайшло́, а ў друго́е вы́йшла;
держа́ть у́хо востро́ трыма́ць ву́ха во́стра;
одни́м у́хом слы́шать адны́м ву́хам чуць;
покрасне́ть до уше́й пачырване́ць да вушэ́й;
(говори́ть) на́ ухо (гавары́ць) на ву́ха;
дуть, петь (наду́ть, напе́ть) в у́ши пець (напе́ць) у ву́шы;
за уша́ми трещи́т за вуша́мі трашчы́ць;
не ве́рить свои́м уша́м не ве́рыць сваі́м вуша́м;
у стен у́ши есть сце́ны ву́шы ма́юць;
у́хо (у́ши) дерёт (ре́жет) ву́ха (ву́шы) дзярэ́ (рэ́жа);
у́ши вя́нут ву́шы вя́нуць;
по́ уши па ву́шы;
влюби́ться по́ уши закаха́цца па ву́шы;
слы́шать со́бственными уша́ми чуць на ўла́сныя ву́шы;
дойти́ до уше́й дайсці́ да вушэ́й;
разве́сить у́ши разве́сіць ву́шы;
медве́дь на́ ухо наступи́л мядзве́дзь на ву́ха наступі́ў.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ву́ха I
◊ адны́м ву́хам чуць — одни́м у́хом слы́шать;
слу́хаць кра́ем в. —
в. (ву́шы) рэ́жа — у́хо (у́ши) ре́жет;
галава́ і два ву́хі — садо́вая голова́;
(гавары́ць) на в. — (говори́ть) на́ ухо;
даць (зае́хаць) па ву́ху — дать (съе́здить) в у́хо;
з в. на в. — из у́ха в у́хо;
біць з-за в. — бить из-за плеча́;
і ву́хам не ве́сці — и у́хом не вести́;
лаві́ць ву́хам — лови́ть у́хом;
мядзве́дзь на в. наступі́ў — медве́дь на́ ухо наступи́л;
ні в. ні ры́ла — ни у́ха ни ры́ла, ни бельме́са;
трыма́ць в. во́стра — держа́ть у́хо востро́;
тугі́ на в. — туго́й на́ ухо;
хоць ты ў в. кладзі́ — как шёлковый;
ці́ха як у ву́ху — полне́йшая тишина́;
у адно́ в. ўвайшло́, а ў друго́е вы́йшла —
ву́ха II
1.
2. ру́чка
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ву́шы, -шэ́й (
◊ в. аб’е́сці — прожужжа́ть у́ши; надое́сть;
в. вя́нуць — у́ши вя́нут;
вы́цягнуць з в. — вы́тащить за́ уши;
дайсці́ да (чыіх) вушэ́й — дойти́ до уше́й (кого, чьих);
за вуша́мі — трашчы́ць за уша́ми трещи́т;
за в. не адця́гнеш — за́ уши не отта́щишь;
за в. цягну́ць — (каго) за́ уши тащи́ть (кого);
закаха́цца па в. — влюби́ться по́ уши;
мець в. —
мець свае́ во́чы і в. — име́ть свои́ глаза́ и у́ши;
накруці́ць в. — надра́ть у́ши;
на свае́ (ула́сныя) в. чуць — слы́шать со́бственными уша́ми;
натапы́рыць в. — навостри́ть у́ши;
не ба́чыць як сваі́х вушэ́й — не вида́ть как свои́х уше́й;
не ве́рыць сваі́м вуша́м — не ве́рить свои́м уша́м;
па в. ў гра́зі — по́ уши в грязи́;
па в. ў даўга́х — по́ уши в долга́х;
па са́мыя в. — по са́мые у́ши, по́ уши;
пачырване́ць да вушэ́й — покрасне́ть до уше́й;
пець (напе́ць) у в. — дуть, петь (наду́ть, напе́ть) в у́ши;
прапусці́ць мі́ма вушэ́й — пропусти́ть ми́мо уше́й;
пратрубі́ць (пракрыча́ць) в. — (каму) прожужжа́ть (прокрича́ть, протруби́ть) у́ши (кому);
разве́сіць в. — разве́сить у́ши;
стая́ць у вуша́х — стоя́ть в уша́х;
стры́гчы вуша́мі — стричь (пря́дать, прясть) уша́ми;
уве́сці ў в. — (каму) подсказа́ть (кому); надоу́мить (кого);
хоць в. затыка́й — хоть у́ши затыка́й;
хто парася́ ўкраў, у таго́ ў вуша́х пішчы́ць —
і сце́ны в. ма́юць —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рот (
◊ разя́віць р. — рази́нуть (раскры́ть) рот;
заткну́ць р. — заткну́ть рот;
набра́ць вады́ ў р. — набра́ть воды́ в рот;
глядзе́ць у р. — (каму) смотре́ть в рот (кому);
у р. не ле́зе — в рот не ле́зет;
разжава́ць і ў р. палажы́ць — разжева́ть и в рот положи́ть;
зама́заць р. — (каму) зама́зать рот (кому);
ма́кавага зярня́тка (ма́кавай расі́нкі) у ро́це не было́ — ма́кового зёрнышка (ма́ковой роси́нки) во рту́ не́ было;
ка́плі ў р. не браць — ка́пли в рот не брать;
па́льца ў р. не кладзі́ — (каму) па́льца в рот не клади́ (кому);
слу́хаць, разя́віўшы рот —
бая́цца рот разя́віць — не сметь рта рази́нуть (раскры́ть);
ка́ша ў ро́це — (у каго) ка́ша во рту (у кого);
у рот не ўзяць — в рот не взять;
кла́сці ў рот — класть в рот;
р. не закрыва́ецца — (у каго) рот не закрыва́ется (у кого);
вялі́кая лы́жка р. дзярэ́ —
чаго́ не ясі́, таго́ ў рот не нясі́ —
на чужы́ карава́й рот не разяўля́й —
хадзі́ў бы ў зло́це, каб не дзі́рка ў ро́це —
па барадзе́ цякло́, а ў рот не папа́ла —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)