Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
pleadings
[ˈpli:dɪŋz]
n., pl., Law
судо́вая працэду́ра (пада́ча ска́ргі ў суд про́сьбітам і абаро́на абвінава́чанага)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АФАНА́СЬЕЎ Сава, ювелір-пераплётчык 17 ст. Паходзіў з Беларусі. Працаваў у Кнігадрукарскім прыказе ў Маскве. У 1680 зрабіў багатыя абклады для кніг П.Скаргі на польскай мове і кнігі Ж.Кальвіна на лац. мове.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
fed up[ˌfedˈʌp]adj.infml(with) незадаво́лены;
I’m fed up with his complaints. Мне надакучылі яго скаргі.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
прапо́йца, ‑ы, м.
Разм. Чалавек, які спіўся; п’яніца. Апроч свае работы на пасадзе памочніка пісара, Хрыпач пісаў розныя прашэнні, скаргі, што складала значны прыбытак у бюджэце валаснога прапойцы.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пабедава́ць, ‑бядую, ‑бядуеш, ‑бядуе; зак.
1. Выказаць свае скаргі, нараканні. Ладымер з’явіўся дадому сам не свой. Ён пастагнаў у сенцах, паенчыў, пабедаваў і падаўся ў хату.Чорны.
2. Бедаваць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плачм. Wéinen n -s, Gewéine n -s; Kláge f -, -n, Wéhklagen n -s (скаргі)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Litanéif -, -en
1) даку́члівыя ска́ргі, галашэ́нне
2) рэл. літа́нне, літані́я
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
хваравіты стан, які характарызуецца празмернай увагай да стану свайго здароўя, страхам за яго і за жыццё. Бывае пры шызафрэніі, псіхапатыях, маніякальна-дэпрэсіўным псіхозе і інш.Скаргі хворых фантастычныя («згнілі, расплавіліся тыя ці інш. органы», «вантробы заселены дробнымі жывёламі» і інш.), дэпрэсіўна афарбаваныя, не адпавядаюць вынікам аб’ектыўнага (клінічнага і лабараторнага) даследавання.