krüppelhaft a пакале́чаны, скале́чаны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

падкульга́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Разм. Падысці, кульгаючы. Пастушок ішоў цераз сілу, скалечаны, напалоханы. Ён ледзьве падкульгаў да гаспадара і заплакаў. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

disabled [dɪsˈeɪbld] adj., n. скале́чаны, зняве́чаны;

a disabled soldier інвалі́д вайны́;

the disabled інвалі́ды

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

handicapped

[ˈhændikæpt]

adj.

скале́чаны; фізы́чна або́ разумо́ва недаразьві́ты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

handicapped [ˈhændikæpt] adj. які́ мае фізі́чныя недахо́пы; скале́чаны, сляпы́, глухі́; разумо́ва адста́лы;

the handicapped лю́дзі, які́я ма́юць фізі́чныя недахо́пы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

kaleki

пакалечаны, скалечаны, знявечаны;

~e nogi — скалечаныя ногі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

disabled

[dɪˈseɪbəld]

adj.

скале́чаны, непрацаздо́льны

disabled soldier — інвалі́д вайны́

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

injured

[ˈɪndʒərd]

adj.

1) скале́чаны, пара́нены; пашко́джаны, папсу́ты

2) абра́жаны, скры́ўджаны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

deformed

[dɪˈfɔrmd]

adj.

1) зьняве́чаны, скале́чаны, выро́длівы

deformed foot — зьняве́чаная, выро́длівая нага́

2) здэфармава́ны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

надарва́ны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад надарваць.

2. у знач. прым. Хваравіта рэзкі, хрыплы; у якім чуюцца душэўны боль, пакуты. Надарваны ахрыплы голас крычаў з цемры: «Народ!.. Сюды!» Броўка.

3. у знач. прым. Змучаны; з душэўным надрывам. А конь гэты — інвалід вайны. Надарваны, скалечаны. Шамякін. Кацярына была адна, з хворай душою і надарваным сэрцам. Ваданосаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)