све́тлый

1. све́тлы; (о лице — ещё) прасве́тлены; (о ночи — ещё) відны́;

све́тлая ко́мната све́тлы пако́й;

све́тлое стекло́ све́тлае шкло;

све́тлый костю́м све́тлы касцю́м;

све́тлый шрифт све́тлы шрыфт;

све́тлое лицо́ прасве́тлены (све́тлы) твар;

све́тлая ночь відна́я ноч;

2. перен. (отчётливый, ясный) я́сны, све́тлы;

све́тлый взгляд я́сны (све́тлы) по́зірк;

3. перен. све́тлы;

све́тлое воспомина́ние све́тлы ўспамі́н;

◊

све́тлая ли́чность све́тлая асо́ба;

све́тлой па́мяти (об умершем) све́тлай па́мяці;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

све́тлы в разн. знач. све́тлый;

~лыя пала́цы — све́тлые дворцы́;

~лая вада́ — све́тлая вода́;

~лыя во́чы — све́тлые глаза́;

~лыя ду́мкі — перен. све́тлые мы́сли;

~лая асо́ба — перен. све́тлая ли́чность;

~лая галава́ — перен. све́тлая голова́;

○ с. шрыфт — тип. све́тлый шрифт;

◊ ~лай па́мяці — све́тлой па́мяти

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

супрацьззя́нне, ‑я, н.

Спец. Невялікая светлая пляма, якая з’яўляецца ноччу на небе ў пункце, супрацьлеглым сонцу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

надзе́я, -і, мн. -і, -дзе́й, ж.

1. Чаканне чаго-н. добрага, упэўненасць у ажыццяўленні чаго-н.

Светлая н.

Страціць надзею.

2. Той, або тое, на каго, на што можна спадзявацца, апірацца.

Сын — уся мая н.

◊

Падаваць надзеі — выяўляць якія-н. задаткі, праяўляць здольнасці да чаго-н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бле́кла-све́тлы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. бле́кла-све́тлы бле́кла-све́тлая бле́кла-све́тлае бле́кла-све́тлыя
Р. бле́кла-све́тлага бле́кла-све́тлай
бле́кла-све́тлае		 бле́кла-све́тлага бле́кла-све́тлых
Д. бле́кла-све́тламу бле́кла-све́тлай бле́кла-све́тламу бле́кла-све́тлым
В. бле́кла-све́тлы (неадуш.)
бле́кла-све́тлага (адуш.)		 бле́кла-све́тлую бле́кла-све́тлае бле́кла-све́тлыя (неадуш.)
бле́кла-све́тлых (адуш.)
Т. бле́кла-све́тлым бле́кла-све́тлай
бле́кла-све́тлаю		 бле́кла-све́тлым бле́кла-све́тлымі
М. бле́кла-све́тлым бле́кла-све́тлай бле́кла-све́тлым бле́кла-све́тлых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

по́пельна-све́тлы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. по́пельна-све́тлы по́пельна-све́тлая по́пельна-све́тлае по́пельна-све́тлыя
Р. по́пельна-све́тлага по́пельна-све́тлай
по́пельна-све́тлае		 по́пельна-све́тлага по́пельна-све́тлых
Д. по́пельна-све́тламу по́пельна-све́тлай по́пельна-све́тламу по́пельна-све́тлым
В. по́пельна-све́тлы (неадуш.)
по́пельна-све́тлага (адуш.)		 по́пельна-све́тлую по́пельна-све́тлае по́пельна-све́тлыя (неадуш.)
по́пельна-све́тлых (адуш.)
Т. по́пельна-све́тлым по́пельна-све́тлай
по́пельна-све́тлаю		 по́пельна-све́тлым по́пельна-све́тлымі
М. по́пельна-све́тлым по́пельна-све́тлай по́пельна-све́тлым по́пельна-све́тлых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

БЛІК (ням. Blick),

самая светлая, часам бліскучая пляма на паверхні прадмета. Сіла бліку ў натуры вызначаецца якасцямі самога прадмета і характарам яго асвятлення, у маст. творы — агульнай танальнасцю жывапісу, святлоценявой пабудовай твора.

т. 3, с. 192

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

проціззя́нне, ‑я, н.

Спец. Невялікая светлая пляма авальнай формы, якая з’яўляецца ноччу на небе ў месцы, дыяметральна процілеглым сонцу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шэразём, ‑у, м.

Светлая глеба пустынных ці пустынна-стэпавых раёнаў, бедная перагноем, з вялікай колькасцю солей, урадлівасць якой дасягаецца толькі шляхам арашэння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

клейафа́н

(ад гр. kleos = слова + phanos = светлы)

мінерал класа сульфідаў, светлая або бясколерная разнавіднасць сфалерыту.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)