канцэртма́йстар, -тра, мн. -тры, -траў, м.

1. Піяніст-акампаніятар.

2. Музыкант, які ўзначальвае адну са струнных груп аркестра.

3. Саліст сімфанічнага або опернага аркестра.

|| прым. канцэртма́йстарскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

solista

м. саліст

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Solíst m -es, -en салі́ст

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

запява́ла, -ы, ДМ -у, Т -ам, м.; ДМ -е, Т -ай (-аю), ж., мн. -ы, -ва́л.

1. Саліст, які выконвае запеў у харавых песнях.

Галасісты з.

2. перан. Пачынальнік, зачыншчык чаго-н. (разм.).

З. калектыву.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

soloist

[ˈsoʊloʊɪst]

n.

салі́ст -а m., салі́стка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

premier​2 [ˈpremiə] adj.

1. пе́ршы; гало́ўны;

a premier dancer салі́ст бале́та

2. пе́ршы, са́мы ра́нні

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

канцэртма́йстар, ‑а, м.

1. Першы скрыпач — саліст сімфанічнага або опернага аркестра.

2. Музыкант, які ўзначальвае адну са струнных груп аркестра (скрыпак, альтоў, віяланчэлей). Канцэртмайстар скрыпак. Канцэртмайстар віяланчэлей.

3. Піяніст-акампаніятар, які развучвае партыі са спевакамі.

[Ням. Konzertmeister.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

cantor

[ˈkæntər]

n.

1) ка́нтар -а m.

2) ка́нтар, салі́ст у сынаго́зе

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

koncertant

м. артыст, саліст (які дае канцэрт)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

solo​2 [ˈsəʊləʊ] adj.

1. со́льны;

a solo artist салі́ст; салі́стка

2. адзіно́чны, самасто́йны;

a solo flight самасто́йны палёт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)