Янотападобны сабака 2/205, 530; 4/271, 272—273 (укл.); 9/284; 11/545

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

саба́ка-сы́шчык м. ище́йка ж.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

янотападобны сабака

т. 18, кн. 1, с. 274

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

САБА́КА СВО́ЙСКІ (Canus fimiliarus),

млекакормячая жывёла сям. сабачых. Паходзіць ад воўка, прыручаны каля 10 тыс. гадоў да н.э. Вядома каля 400 сучасных парод, якія адрозніваюцца памерамі, экстэр’ерам, паводзінамі. Падзяляюцца на 3 асн. групы: дэкаратыўна-пакаёвыя сабакі, паляўнічыя сабакі, службовыя сабакі.

Тыповыя драпежнікі. Маюць 42 зубы (12 разцоў, 4 клыкі, 26 карэнных), з іх найб. развіты клыкі. Канечнасці пальцаходныя; на пярэдніх лапах па 5 пальцаў (адзін не кранаецца зямлі), на задніх па 4. Развіты слых, зрок, нюх. Добра бегаюць, скачуць, плаваюць. Мозг развіты. Дрэсіруюцца з разнастайнымі мэтамі. Палавой спеласці самкі дасягаюць у 7—8, самцы ў 10—12 мес. Цяжарнасць 58—65 сут. Нараджаюць 1—18 сляпых, глухіх, без зубоў шчанят. Жывуць 10—12 гадоў. Гл. таксама Сабакагадоўля.

т. 14, с. 45

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ды́нга, нескл., м.

Дзікі аўстралійскі сабака.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

цю́цік

‘сабака’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цю́цік цю́цікі
Р. цю́ціка цю́цікаў
Д. цю́ціку цю́цікам
В. цю́ціка цю́цікаў
Т. цю́цікам цю́цікамі
М. цю́ціку цю́ціках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

медэля́н

‘сабака’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. медэля́н медэля́ны
Р. медэля́на медэля́наў
Д. медэля́ну медэля́нам
В. медэля́на медэля́наў
Т. медэля́нам медэля́намі
М. медэля́не медэля́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цу́цык

‘асоба; шчаня, невялікі сабака’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цу́цык цу́цыкі
Р. цу́цыка цу́цыкаў
Д. цу́цыку цу́цыкам
В. цу́цыка цу́цыкаў
Т. цу́цыкам цу́цыкамі
М. цу́цыку цу́цыках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

цу́цык

‘асоба; шчаня, невялікі сабака’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. цу́цык цу́цыкі
Р. цу́цыка цу́цыкаў
Д. цу́цыку цу́цыкам
В. цу́цыка цу́цыкаў
Т. цу́цыкам цу́цыкамі
М. цу́цыку цу́цыках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́жал, -жла, мн. -жлы, -жлаў, м.

Гончы сабака.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)