трух, -у,
1. Павольны бег каня.
2. у
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
трух, -у,
1. Павольны бег каня.
2. у
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
трушо́к, -шку́,
1. Павольны бег, трух.
2. у
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
трух-тру́х,
Ужываецца гукапераймальна для абазначэння бегу дробнай
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
kłusem
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
rysią
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
рыси́ть
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рысь¹,
1. Спосаб бегу каня (або іншай жывёлы), пры якім адначасова выносяцца наперад ногі пярэдняя левая і задняя правая або пярэдняя правая і задняя левая.
2. Часты і павольны бег чалавека.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
tráben
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
ВАЛЬТЫЖЫРО́ЎКА (ад
1) від коннага спорту і коннага цырка. Складаецца з практыкаванняў на кані, які асядланы
2) Від дынамічнай акрабатыкі (з перакідваннем партнёра) і гімнастыкі (пералёты з трапецыі на трапецыю). У цырку вальтыжыроўка на кані, акрабатычная і гімнастычная — самастойныя нумары.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
рысі́ць, рышу, рысіш, рысіць;
1.
2. Ехаць на кані
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)