рыбак, рыбалоў / хто ловіць вудаю: вудзільшчык, вудар (абл.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

Рыбак У. А. 9/202

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Рыбак Н. С. 9/202, 426; 10/451, 452

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

рыба́цкі гл. рыбак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

рыба́чы гл. рыбак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ры́бка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ры́бка ры́бкі
Р. ры́бкі ры́бак
Д. ры́бцы ры́бкам
В. ры́бку ры́бак
Т. ры́бкай
ры́бкаю		 ры́бкамі
М. ры́бцы ры́бках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тэлеско́п², -а, мн. -ы, -аў, м.

Парода акварыумных залатых рыбак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

уди́льщик вудзі́льшчык, -ка м.; (рыбак) рыба́к, -ка́ м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ры́бкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ры́бкі
Р. Ры́бак
Ры́бкаў
Д. Ры́бкам
В. Ры́бкі
Т. Ры́бкамі
М. Ры́бках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вудзі́льнік

‘той, хто вудзіць рыбу, рыбак’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. вудзі́льнік вудзі́льнікі
Р. вудзі́льніка вудзі́льнікаў
Д. вудзі́льніку вудзі́льнікам
В. вудзі́льніка вудзі́льнікаў
Т. вудзі́льнікам вудзі́льнікамі
М. вудзі́льніку вудзі́льніках

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)