катаклі́зм, ‑у, м.

Кніжн. Нечаканы разбуральны пераварот у прыродзе або сацыяльным жыцці; катастрофа. Вулканічныя катаклізмы. Рэвалюцыйны катаклізм.

[Ад грэч. kataklysmos — паводка, патоп.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ruinous [ˈru:ɪnəs] adj. fml згу́бны, разбура́льны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КАТАКЛІ́ЗМ (ад грэч. kataklysmos паводка, патоп),

нечаканы разбуральны пераварот у прыродзе або сацыяльным жыцці: катастрофа. Напр., вулканічныя К., рэвалюцыйны К.

т. 8, с. 168

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

разори́тельный

1. разбура́льны; спусташа́льны;

2. разара́льны; см. разоря́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

niszczycielski

разбуральны; знішчальны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wasting [ˈweɪstɪŋ] adj.

1. спусташа́льны, разбура́льны

2. які́ знясільвае

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Валкан ’вялікі разбуральны вецер, буран; паламаны бурай лес’ (Яшк.). Да валкі ’які валіць’ < валіць 1. Параўн. буран.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

devastating

[ˈdevəsteɪtɪŋ]

adj.

спусташа́льны, разбура́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

disruptive

[dɪsˈrʌptɪv]

adj.

разбура́льны; перабі́ўны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

burzycielski

1. разбуральны;

2. бунтарскі

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)