разблы́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. разблытваць — разблытаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паразблы́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разблытаць усё, многае. Паразблытваць ніткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разбэ́рсаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што (разм.).

1. Разблытаць, раскідаць.

Р. ніткі.

Р. валасы.

2. Тое, што і разбарсаць.

Р. аборы.

|| незак. разбэ́рсваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

klárstellen аддз. vt вы́светліць, разблы́таць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Вы́брытаць ’разблытаць, расплясці’ (Федар.). Ад брытаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

rozgmatwać

зак. разблытаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rozwikłać

зак. разблытаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

расхляба́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны; зак., што.

1. Хлябаючы, з’есці ўсё.

Р. суп.

2. перан. Разблытаць, уладзіць што-н. заблытанае, непрыемнае (разм.).

|| незак. расхлёбваць, -аю, -аеш, -ае.

◊

Расхлёбваць кашу (разм.) — разблытваць якую-н. складаную справу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Разблёнтаць ’разблытаць’ (шчуч., Сл. ПЗБ). З польск. rozplątać ’тс’ з азванчэннем карнявога зычнага.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

распу́тать сов.

1. (снять путы) распу́таць;

2. (привести в порядок запутанное) перен. разблы́таць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)