прелю́дия прям., перен. прэлю́дыя, -дыі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

prelude

[ˈprelju:d]

n.

прэлю́дыя f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

preludium

н. прэлюдыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

prelude [ˈprelju:d] n.

1. mus. прэлю́дыя;

Chopin’s preludes прэлю́дыі Шапэ́на

2. усту́п; пача́так

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

прелю́д м., муз. прэлю́д, -да м., прэлю́дыя, -дыі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

МУЗЫ́ЧНЫ МО́МАНТ,

невялікая інструментальная, пераважна фп. п’еса. Характарызуецца непасрэднасцю, амаль імправізацыйнасцю выказвання. Як і інш. рамант. творы малых форм (экспромт, накцюрн, прэлюдыя) вытрыманы ў адным настроі. Назва з’явілася пасля публікацыі 6 фп. мініяцюр Ф.​Шуберта (1828). Віртуознасць канцэртнага тыпу набыў у творчасці С.​Рахманінава (6 М.м., 1896).

т. 11, с. 17

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Éinleitung f -, -en усту́п, уво́дзіны, прадмо́ва, прэлю́дыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Prälúdium n -s, -di¦en муз. прэлю́дыя, усту́п

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Präámbel f -, -n прэа́мбула, усту́п, уво́дная ча́стка; прэлю́дыя

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

przygrywka

ж.

1. уступ; прэлюдыя;

2. акампанемент; музычнае суправаджэнне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)