прычыні́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прычыню́ прычы́нім
2-я ас. прычы́ніш прычы́ніце
3-я ас. прычы́ніць прычы́няць
Прошлы час
м. прычыні́ў прычыні́лі
ж. прычыні́ла
н. прычыні́ла
Загадны лад
2-я ас. прычыні́ прычыні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прычыні́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

harm​2 [hɑ:m] v. шко́дзіць; кры́ўдзіць; прычыня́ць боль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

аму́льваць

‘прычыняць боль, націраць, ціснуць, непакоіць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. аму́льваю аму́льваем
2-я ас. аму́льваеш аму́льваеце
3-я ас. аму́львае аму́льваюць
Прошлы час
м. аму́льваў аму́львалі
ж. аму́львала
н. аму́львала
Загадны лад
2-я ас. аму́львай аму́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час аму́льваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

причиня́ть несов. прычыня́ць; (делать) рабі́ць; (приносить) прыно́сіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

му́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; незак., каго.

Прычыняць мукі, пакуты каму-н.

М. жывёл.

М. у засценках.

|| зак. заму́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны і зму́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прычыне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прычыняць ​1 — прычыніць ​1 і прычыняцца ​1 — прычыніцца ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

przyczyniać

незак. прычыняць, выклікаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ра́ніць, -ню, -ніш, -ніць; -нены; зак. і незак., каго-што.

1. Нанесці (наносіць) рану каму-н.

Р. руку.

2. перан. Прычыніць (прычыняць) каму-н. душэўны боль, пакуты.

Р. чулае сэрца.

|| наз. ране́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

prejudice​2 [ˈpredʒudɪs] v.

1. (against) настро́йваць прадузя́та

2. fml шко́дзіць, прычыня́ць стра́ту; псава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

hervórrufen* vt выкліка́ць, прычыня́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)