Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
kucać
незак.прысядаць, сядаць на кукішкі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
папрысяда́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
1.(1і2ас.неўжыв.). Прысесці — пра ўсіх, многіх.
2.Прысядаць некаторы час. Грыша папрысядаў,.. зрабіў прабежку на месцы, як фізкультурнік, і палез у ваду.Місько.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прысяда́нне, ‑я, н.
1.Дзеяннепаводлезнач.дзеясл.прысядаць — прысесці.
2. Рэверанс. Такімі ж борздымі крокамі падышла .. [Габрынька] і да госця, працягнула яму сваю яшчэ дзіцячую руку, зрабіўшы прысяданне, якое Лабановіч бачыў першы раз.Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кні́ксэн
(ням. knicksen = рабіць рэверанс, прысядаць)
спрошчаная форма жаночага паклону ў выглядзе кароткага неглыбокага прысядання, якая замяніла рэверанс.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
краўч
(англ. crouch = схіляцца, прысядаць)
1) стойка ў сагнутым становішчы ў боксе;
2) нізкая стойка пры спусках у лыжным спорце.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
краўч
(англ. crouch = схіляцца, прысядаць)
1) стойка ў сагнутым становішчы ў боксе;
2) нізкая стойка пры спусках у лыжным спорце.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
Разда́гацца ’пачаць бегчы з тупатам’ (Юрч. СНЛ). Утварэнне ад гукапераймальнага выклічніка даг!, параўн. з іншай вакалізацыяй рус.ды́гать ’гнуцца’, ’хістацца’, укр.дигота́ти, диготі́ти ’дрыжаць’, пол. dygać ’кланяцца’, ’прысядаць’, якія звязваюць са ст.-в.-ням.tūhhan, с.-в.-ням.tûchen, с.-н.-ням.dûken, англ.duck ’хіліцца ўніз’, ’ныраць’ (Фасмер, 1, 557). Параўн. таксама тур.dağdağa ’шум, гам, крык’, dağdağali ’шумны’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Ту́пча непахв. ‘стамляльная праца’ (зэльв., Сл. рэг. лекс.), ‘тупаніна (напрыклад, каня печы)’ (зэльв., Нар. словатв.). Утворана ад ту́пчаць ‘бясконца пераступаць з нагі на нагу, тупаць, таптацца’ (ТС), якое з ту́пкаць (гл.), параўн. kruhom chaty czorny kazioł tupcze (Пятк. 2, 207), у выніку абагульнення асновы асабовых форм дзеяслова. Меркаванні Грынавяцкене пра запазычанне дзеяслова з літ.tupčioti ‘прысядаць’ (LKK, 22, 196) не маюць падстаў.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
crouch
[kraʊtʃ]1.
v.i.
1) прысяда́ць, прыпада́ць (да зямлі́)
2) гну́цца (рабале́пна, прыні́жана), сагну́цца; ку́рчыцца (ад хо́ладу ці стра́ху)
2.
v.t.
ні́зка гну́ць (сьпі́ну), схіля́ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)