прысяда́ць гл. прысесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прысяда́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прысяда́ю прысяда́ем
2-я ас. прысяда́еш прысяда́еце
3-я ас. прысяда́е прысяда́юць
Прошлы час
м. прысяда́ў прысяда́лі
ж. прысяда́ла
н. прысяда́ла
Загадны лад
2-я ас. прысяда́й прысяда́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прысяда́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прысяда́ць несов., в разн. знач. приседа́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прысяда́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. Незак. да прысесці.

2. Падгінаць, згінаць калені (пры хадзьбе). Плаўна рухаючы нагамі і прысядаючы, як на каньках, шпік перабег вуліцу. Самуйлёнак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прысяда́ць гл. прысесці

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прысе́сці, -ся́ду, -ся́дзеш, -ся́дзе; -ся́дзь; зак.

1. Сагнуўшы калені, апусціцца.

П. на кукішкі.

Аж прысеў ад нечаканасці.

2. Сесці (на нядоўгі час).

П. адпачыць.

|| незак. прыса́джвацца, -аюся, -аешся, -аецца (да 2 знач.) і прысяда́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е (да 1 знач.); наз. прысяда́нне, -я, н. (паводле 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

приседа́ть несов. прысяда́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przysiadać

незак. прысядаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

crouch [kraʊtʃ] v.

1. згіна́цца, згіба́цца

2. прысяда́ць; прыпада́ць да зямлі́ (перад скачком)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

knícksen vi рабі́ць рэвера́нс [кні́ксен], прысяда́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)