przypisywać

незак. прыпісваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ascribe

[əˈskraɪb]

v.t.

прыпі́сваць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

subjoin [sʌbˈdʒɔɪn] v. (to) fml дадава́ць; прыпі́сваць у канцы́;

subjoin a postscript прыпіса́ць пастскры́птум

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АШАРЫ́, аль-Ашары Абу-ль-Хасан Алі Ібн Ісмаіл (873, Басра — 935), арабскі багаслоў, адзін з заснавальнікаў каламу—мусульм. артадаксальнай схаласт. тэалогіі. Яго вучэнне — спроба кансалідаваць суніцкае веравучэнне на аснове сінтэзу мутазілізму і ханбазілізму (гл. ў арт. Іслам). Асн. творы — «Вучэнне мусульман» і «Тлумачэнне асноў веры». Сцвярджаў абсалютны характар божай усёмагутнасці, рэальнае існаванне божых атрыбутаў, багатворнасць Карана. Адказнасць чалавека за свае дзеянні імкнуўся абгрунтаваць з дапамогай тэорыі, паводле якой чалавечыя ўчынкі робяцца непасрэдна Богам, а чалавек вольны быццам бы прыпісваць іх сабе.

т. 2, с. 166

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

credit​2 [ˈkredɪt] v.

1. крэдытава́ць

2. прыпі́сваць;

credit smb. with a quality/with a feeling прыпі́сваць каму́-н. яку́ю-н. я́касць/яко́е-н. па чуццё

3. infml ве́рыць, давяра́ць

4. AmE прыма́ць залі́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

attribute​2 [əˈtrɪbju:t] v. прыпі́сваць, надава́ць;

This play is usually attributed to Shakespeare. Гэта п’еса звычайна прыпісваецца Шэкспіру.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

гіпастазава́ць

(ад гр. hypostasis = сутнасць)

філас. прыпісваць адцягненым паняццям самастойнае існаванне, напр. разглядаць мысленне, волю як самастойныя аб’екты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ascribe [əˈskraɪb] v. (to) прыпі́сваць (каму-н. што-н.);

This work is usually ascribed to Shakespeare. Гэты твор звычайна прыпісваюць Шэкспіру.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

béimessen* vt (D) прыпі́сваць (каму-н. што-н.), надава́ць (значэнне)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

implikować

незак. кніжн.

1. заключаць у сабе;

2. komu co прыпісваць каму што

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)