прае́зд, ‑у, М ‑дзе, м.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. праязджаць — праехаць.

2. Месца, дзе можна праехаць. У праёме вала, які служыў праездам у Гарадок, бялелі нізенькія фігурныя, з тонкіх рэечак вароты, як праехаць грузавіку. Ракітны. // Вуліца або завулак, якія злучаюць дзве паралельныя вуліцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dúrchreisen I vi (s) праязджа́ць, быць прае́здам

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wymijać

незак.

1. мінаць; праходзіць; праязджаць;

2. перан. пазбягаць, унікаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прое́зживать несов.

1. (о лошади — выезжать) спец. аб’язджа́ць;

2. (о лошади — не давать застаиваться) спец. праязджа́ць; см. прое́здить​ 2, 3.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праз, прыназ. з В.

1. Цераз што-н., цераз унутранасць чаго-н.

Глядзець п. акно.

Праязджаць п. вароты.

Ісці п. лес.

2. Цераз які-н. час або мінуўшы якую-н. прастору.

Прыеду п. месяц.

3. Пры дапамозе каго-, чаго-н.

Паведаміць п. сяброў.

Пісаць слова п. злучок.

4. Паўтараючы ў якія-н. прамежкі.

Ставіць тычкі п. пэўную адлегласць.

5. Па прычыне, па віне каго-, чаго-н.

Разышліся п. дробязь.

П. цябе ўсе непрыемнасці. 6, Ужыв. пры абазначэнні дзеяння, якое суправаджаецца ці перарываецца іншым дзеяннем. Усміхнуцца п. слёзы.

Пачуць п. сон.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

dúrchfahren* I vi (s) праязджа́ць;

wir fúhren durch Berlín durch мы прае́халі праз Берлі́н

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прока́тывать​II несов.

1. (передвигать катя) прако́чваць;

2. (кого, на чём) прака́тваць, право́дзіць;

3. (быстро проезжать) разг. праязджа́ць;

4. перен. (проваливать на выборах), разг. прака́тваць, права́льваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

vorbei=

аддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на рух міма чаго-н.: vorbéifahren* е́хаць мі́ма, праязджа́ць каля́ (чаго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dúrchziehen* I

1. vt праця́гваць

2. vi (s) прахо́дзіць, праязджа́ць

3) прадзіма́ць, цягну́ць (пра вецер)

3. ~, sich цягну́цца, прахо́дзіць (тс. перан.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

durchzíehen* II vt

1) праязджа́ць (мясцовасць), вандрава́ць (дзе-н.)

2) зрэ́зваць, перасяка́ць, баразні́ць;

ein von Fúrchen durchzógenes Gesícht твар, пакры́ты маршчы́намі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)