Прача́цца ’прачнуцца’ (рагач., Сл. ПЗБ). Ітэратыў да прачнуцца (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прачына́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца.

Незак. да прачнуцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пробуди́ться

1. прачну́цца, мног. папрачына́цца, абудзі́цца;

2. перен. абудзі́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

просну́ться сов., прям., перен. прачну́цца, мног. папрачына́цца;

ра́но просну́ться ра́на прачну́цца;

го́род просну́лся перен. го́рад прачну́ўся;

чу́вства просну́лись перен. пачу́цці прачну́ліся.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

héllwach:

~ wérden прачну́цца, ачо́мацца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пралупі́ць, ‑луплю, ‑лупіш, ‑лупіць; зак., што.

Разм. Прадраць, падраць. Пралупіць локці.

•••

Пралупіць вочы — прачнуцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

*Прачо́мацца, прочомацца ’прачнуцца, апрытомнець’ (ТС). Гл. ачомацца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

очну́ться сов.

1. (проснуться) прачну́цца;

2. (прийти в сознание) ачу́цца, апрыто́мнець.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

obudzić się

зак. прачнуцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

заспа́ць, -плю́, -пі́ш, -пі́ць; -пі́м, -піце́, -пя́ць; -пі́; -па́ны; зак.

1. Прачнуцца пазней, чым трэба, праспаць.

Сёння трохі заспаў.

2. што. Доўга сплючы, пазбавіць свежасці (разм.).

З. твар.

|| незак. засыпа́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)