шлюзава́ць, -зу́ю, -зу́еш, -зу́е; -зу́й; -зава́ны; зак. і незак., што (спец.).
1. Устанавіць (устанаўліваць) шлюзы.
Ш. раку.
2. Прапусціць (прапускаць) праз шлюз.
Ш. танкер.
|| наз. шлюзава́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прасвяці́ць, -вячу́, -ве́ціш, -ве́ціць; -ве́чаны; зак., каго-што.
Прапусціць праз каго-, што-н. прамяні, святло для даследавання ўнутранасці.
П. лёгкія.
|| незак. прасве́чваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. прасве́чванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
przeoczyć
зак. недагледзець; прагледзець; прапусціць;
przeoczyć okazję — прапусціць зручны выпадак (аказію)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
Праняха́ць ’пусціць на шармака. прапусціць удалы момант, выпадак’ (Нас.). Гл. няхаць, няхаіць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пратэрмінава́ць, -ну́ю, -ну́еш, -ну́е; -ну́й; -нава́ны; зак., што.
Прапусціць устаноўлены тэрмін чаго-н.
П. ад’езд у камандзіроўку.
|| незак. пратэрміно́ўваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. пратэрміно́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж. і пратэрміно́ўванне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
unchallenged [ʌnˈtʃælɪndʒd] adj. які́ не выкліка́е сумне́нняў;
let smth. pass/go unchallenged прапусці́ць што-н. без пярэ́чанняў
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
прозева́ть сов., разг.
1. прапазяха́ць;
прозева́л весь ве́чер прапазяха́ў уве́сь ве́чар;
2. перен. празява́ць, прапусці́ць; праваро́ніць; прамарга́ць;
прозева́ть авто́бус празява́ць (прапусці́ць, праваро́ніць, прамарга́ць) аўто́бус.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
упусти́ть сов.
1. упусці́ць, вы́пусціць, мног. павыпуска́ць;
упусти́ть коне́ц верёвки упусці́ць (вы́пусціць) кане́ц вяро́ўкі;
упусти́ть ло́шадь упусці́ць каня́;
2. (пропустить) прапусці́ць;
упусти́ть удо́бный моме́нт прапусці́ць зру́чны мо́мант;
упусти́ть возмо́жность прапусці́ць магчы́масць;
◊
упусти́ть из ви́да вы́пусціць з-пад ува́гі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
«ЛІСТ ДА СВЯТО́ГА ПЯТРА́»,
бел. ананімны празаічны твор 2-й пал. 17 ст. Захаваўся ва ўрыўках. З’яўляецца пародыяй на жанр афіцыйнага паслання. Крытычны пафас скіраваны супраць каталіцкай веры і яе носьбіта Ярмолы Аханцэвіча Цюхая, вобраз якога зніжаны. Аўтар просіць апостала Пятра прапусціць у рай чалавека цёмнага і прымітыўнага, які па сутнасці не мае на гэта права. У творы ярка выражаны стылявыя рысы барока. Упершыню апубл. чэшскім славістам Ф.Крчэкам у польск. час. «Lud» («Народ», 1899, т. 5). Да Вял. Айч. вайны зберагаўся ў б-цы імя Асалінскіх (Львоў).
А.В.Мальдзіс.
т. 9, с. 287
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пратэрмінава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., што.
Прапусціць устаноўлены тэрмін чаго‑н. Пратэрмінаваць пасведчанне. Пратэрмінаваць дзень ад’езду.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)