Spürnase f -, -n разм. праны́ра

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

◎ *Прану́за, прону́за праныра’ (ТС). Да пранозаваты, праноза (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Léisetreter m -s, - разм. праны́ра, прала́за

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schléicher m -s, - праны́ра, прала́за, падлі́знік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Schnüffler m -s, - пагардл. праны́ра, шпег

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Dúckmäuser m -s, - разм. праны́ра; крываду́шнік; ціхо́ня

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Вужля́нак ’пралаза, праныра, дасціпны чалавек’ (Бяльк.). З выжлянё (гл. выжел) з дапамогай суф. ‑ак.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

wścibski

разм.

1. вёрткі; празмерна цікаўны;

2. м. пралаза; праныра

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

◎ Ны́рыць ’заглядваць, шукаючы нешта’ (калінк., Арх. ГУ), рус. нырить ’выглядваць, вышукваць, вывіжоўваць; лезці не ў сваю справу’. Гл. ныраць, праныра.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Працмы́га ’пралаза, праныра, прайдзісвет’ (Нас.). Да цмы́гаць ’бегаць, шастаць’. Гл. яшчэ цмы́га, у семантычным плане аналагічнае да прайдоха, прайдзісвет і інш.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)