протыка́ть несов. пратыка́ць, прако́лваць, прабіва́ць; (пронзать — ещё) праціна́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прако́лвацца несов.

1. прока́лываться; см. пракало́цца;

2. страд. прока́лываться; пронза́ться; см. прако́лваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dúrchstechen* I vt прако́лваць, пратыка́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

impale [ɪmˈpeɪl] v. (on)

1. прако́лваць, пратыка́ць, праціна́ць

2. hist. садзі́ць на кол

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Трафарэ́т ‘шаблон, узор’ (ТСБМ), трафарэ́тка ‘тс’ (ТСБМ, Ласт.). У аснове слоў запазычанае італ. traforetto ад traforare ‘свідраваць, праколваць’ (ЕСУМ, 5, 624).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

éinstechen* vt

1) прако́лваць; прабада́ць

2) утыка́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

puncture​2 [ˈpʌŋktʃə] v.

1. прако́лваць; прабіва́ць дзі́рку

2. атрыма́ць прако́л;

The tyre pun ctured. Шына лопнула.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

áufstechen* vt прако́лваць; прыко́лваць; адкры́ць [прыпадня́ць] чым-н. во́стрым

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пробода́ть​II несов., уст. прапо́рваць; (прорывать) прарыва́ць; (пробивать) прабіва́ць; (прокалывать) прако́лваць; (продырявливать) прадзіра́ўліваць; мед. прабада́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пронза́ть несов.

1. прані́зваць, праціна́ць; (прокалывать) прако́лваць, прабіва́ць;

пронза́ть наскво́зь прані́зваць (праціна́ць, прако́лваць, прабіва́ць) наскро́зь;

2. перен. прані́зваць; (пронимать) прайма́ць; (о чувстве, мысли и т. п. — ещё) праціна́ць, ахо́пліваць, уража́ць, рэ́заць; см. пронзи́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)