forebode

[fɔrˈboʊd]

1.

v.t.

1) перасьцерага́ць; прадка́зваць

2) прадчува́ць (не́шта благо́е)

2.

v.i.

прадчува́ць; прадрака́ць, праро́чыць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hunch​1 [hʌntʃ] n. прадчува́нне; падазрэ́нне; інтуі́цыя;

have a hunch that… прадчува́ць, інтуіты́ўна здага́двацца, што…

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vórahnen vt прадчува́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

vórempfinden* vt прадчува́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

предвкуша́ть несов. чака́ць (чаго), смакава́ць напе́рад; прадчува́ць; спадзява́цца (на што);

предвкуша́ть удово́льствие адчува́ць прые́мнасць напе́рад;

предвкуша́ть успе́х чака́ць по́спеху, прадчува́ць по́спех, спадзява́цца на по́спех;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

árgwöhnen vt падазрава́ць, прадчува́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Прачува́ць ’прадчуваць’ (шчуч., Сл. ПЗБ). З польск. przeczuwać ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прачува́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

1. што і з дадан. сказам. Тое, што і прадчуваць. [Марыля:] З самага пачатку я прачувала, што нічога з гэтага.. не выйдзе, і што ж, ці не мая праўда? Купала.

2. Незак. да прачуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wíttern vt чуць (носам); перан. прадчува́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

foretaste

1. [ˈfɔrteɪst]

n.

смакава́ньне напе́рад, прадчува́ньне

2. [fɔrˈteɪst]

v.t.

адчува́ць смак напе́рад, уяўля́ць напе́рад; прадчува́ць

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)