прокути́ть сов.

1. (какое-л. время) прагуля́ць, прап’я́нстваваць;

2. (истратить на кутежи) прагуля́ць, прапі́ць, мног. папрапіва́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́гуляць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак.

Разм. Правесці доўгі час гуляючы; прагуляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пратранжы́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак.

Разм. Марна зрасходаваць, прагуляць. Пратранжырыць грошы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перагуля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е; зак.

1. Прагуляць звыш меры, больш, чым патрэбна.

2. што. Згуляць паўторна.

П. партыю ў шахматы.

|| незак. перагу́льваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. перагу́льванне, -я, н. (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

праблы́ндаць

‘працягацца, прагуляць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праблы́ндаю праблы́ндаем
2-я ас. праблы́ндаеш праблы́ндаеце
3-я ас. праблы́ндае праблы́ндаюць
Прошлы час
м. праблы́ндаў праблы́ндалі
ж. праблы́ндала
н. праблы́ндала
Загадны лад
2-я ас. праблы́ндай праблы́ндайце
Дзеепрыслоўе
прош. час праблы́ндаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Перагуга́ць ’прамантачыць, прагуляць’ (Нас.). Да пера- і гуга́ць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прагайдама́чыць

‘прагуляць, змарнатравіць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прагайдама́чу прагайдама́чым
2-я ас. прагайдама́чыш прагайдама́чыце
3-я ас. прагайдама́чыць прагайдама́чаць
Прошлы час
м. прагайдама́чыў прагайдама́чылі
ж. прагайдама́чыла
н. прагайдама́чыла
Загадны лад
2-я ас. прагайдама́ч прагайдама́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час прагайдама́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

przegrać

зак. прайграць, прагуляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прафіло́ніць

‘правесці час без справы; прагуляць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прафіло́ню прафіло́нім
2-я ас. прафіло́ніш прафіло́ніце
3-я ас. прафіло́ніць прафіло́няць
Прошлы час
м. прафіло́ніў прафіло́нілі
ж. прафіло́ніла
н. прафіло́ніла
Загадны лад
2-я ас. прафіло́нь прафіло́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час прафіло́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

verjúxen vt разм. прагуля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)