саракаміну́тны, ‑ая, ‑ае.
Які працягваецца сорак мінут. Саракамінутная прагулка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пагуля́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж. (разм.).
1. Прагулка.
Пайсці на пагулянку ў лес.
2. Вечарынка, гулянка (з пачастункамі).
Наладзіць пагулянку.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прогу́лка ж. прагу́лка, -кі ж., разг. прагуля́нка, -кі ж.; (пешком — ещё) разг. шпа́цыр, -ру м.;
прогу́лка пешко́м прагу́лка пехато́й (пе́шкі);
пойти́ на прогу́лку пайсці́ на прагу́лку (на прагуля́нку, на шпа́цыр);
прогу́лка верхо́м прагу́лка ве́рхам;
за́городная прогу́лка прагу́лка за го́рад;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Праха́дзка ’прагулка, шпацыр’, ’дарога’ (Мядз., Нас.), прахо́жка (Нас.), прахо́дка ’прагулка’ (брагін., Шатал.), праха́джваць ’прагульвацца’ (узд., Сл. ПЗБ). З польск. przechadzka ’прагулка’ (Кюнэ, Poln., 90), przechadzać się ’прагульвацца, прахаджвацца’. Прахо́жка, прахо́дка, прахо́джваць адаптаваныя да адпаведных прахадзі́ць, прахо́джвацца.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
маёўка, -і, ДМ маёўцы, мн. -і, маёвак, ж.
1. У дарэвалюцыйнай Расіі: нелегальны сход рабочых у дзень 1 Мая.
2. Вясенняя загарадная прагулка, гулянне на ўлонні прыроды.
Выехаць на маёўку.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
pony-trekking [ˈpəʊniˌtrekɪŋ] n. BrE прагу́лка на по́ні
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
МАЦЫЁН (ад лац. motio рух),
хадзьба, прагулка пяшком з мэтай умацавання здароўя або для адпачынку; можа быць састаўной часткай лячэбнага рэжыму хворага.
т. 10, с. 231
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
парахо́дны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да парахода. Параходная прагулка. □ Дзед Астап старанна завіхаўся ля параходнай гарматы. Лынькоў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Пераха́жка ’праходжанне, прагулка’ (Нас.). Да пераходзіць > перахажываць ’пераходзіць з аднаго месца (кватэры) на іншае; часта праходзіць’, перахсіжываццсі ’мяняцца да лепшага; прагульвацца’, магчыма, пад уплывам польск. przechadzka ’прагулка, прагулянка, шпацыр’. Гл. пера- і хадзіць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
hiking [ˈhaɪkɪŋ] n. прагу́лка, шпа́цыр; вандро́ўка пе́шшу; пе́шы туры́зм
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)