пля́сканне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пляскаць — пляснуць.

пляска́нне ​1, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пляскаць ​1.

пляска́нне ​2, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. пляскаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хлестану́ть сов., однокр., прост. хвастану́ць; сцёбнуць, сцебану́ць; пля́снуць, ля́снуць; см. хлеста́ть​ 1.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

плясь, выкл.

Разм.

1. Абазначае гук ад удару чым‑н. плоскім.

2. у знач. вык. Адпавядае значэнню дзеясловаў: пляснуць, пляснуцца і пляскаць ​1, пляскацца ​1. — Я — плясь вунь у тую лужыну жыватом. Жычка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Пэ́каць ’дрэнна чытаць’ (Мат. Маг., Шат.), ’курыць люльку’ (Шат.), ’біць не вельмі моцна, пляскаць’ (Бяльк.), ткнуць ’выцяць злёгку, пляснуць’ (Бяльк.). Гукапераймальнае.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

шлёпнуть сов., однокр., разг.

1. (ударить) шлёпнуць, пля́снуць, ля́пнуць; см. шлёпать​ 1;

2. см. шлёпнуться;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

klasnąć

зак.

1. пляснуць;

2. ляснуць;

3. запляскаць, заапладзіраваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pacnąć

зак. разм.

1. пляснуць; ляснуць;

2. ляснуцца; плюхнуцца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

trzepnąć

зак.

1. пляснуць; махнуць;

2. разм. пляснуць; трэснуць; ударыць;

trzepnąć po ramieniu — ляпнуць па плячы;

trzepnąć językiem (ozorem) — ляпнуць; балбатнуць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

плясь межд., в знач. сказ.

1. хлоп, шлёп;

2. хлоп;

3. разг. шлёп, плюх;

1-3 см. пля́снуць 1, 3, 4

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

запля́скаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць пляскаць. // Пляснуць некалькі разоў запар; прапляскаць. Нехта паспрабаваў запляскаць у далоні, нехта голасна засмяяўся. Пянкрат. Ліда запляскала ў далоні і кінулася ў двор, каб затрымаць садоўніка. Прокша.

запляска́ць, ‑а́ю, ‑а́еш, ‑а́е; зак., што.

Зрабіць пляскатым. Запляскаць цвік. // Прыпляскаць. Запляскаць лапатай зямлю на капцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)