пластма́са ж. (пластычная маса) пластма́сса (пласти́ческая ма́сса)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пластма́сса (пласти́ческая ма́сса) пластма́са, -сы ж. (пласты́чная ма́са);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

полісціро́л, ‑у, м.

Спец. Пластычная маса, якая мае ўласцівасці ізалятара і выкарыстоўваецца пераважна ў электрапрамысловасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пласты́чны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да пластыкі, уласцівы ёй. Пасля пластычнай гімнастыкі .. [актрыса] прымала халодны душ і садзілася за масаж твару. Рамановіч. «Кантакт» з мастацтвам у паэзіі Максіма Танка выяўляецца і... праз шматлікія асацыятыўныя масткі да краіны тэм і вобразаў пластычных мастацтваў. Рагойша.

2. Здольны пад высокім ціскам мяняць форму; не ломкі. Пластычныя матэрыялы.

3. Спец. Звязаны з перасадкай скуры. Пластычная хірургія. Пластычная аперацыя.

•••

Пластычная маса гл. маса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пласты́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пласты́чны пласты́чная пласты́чнае пласты́чныя
Р. пласты́чнага пласты́чнай
пласты́чнае
пласты́чнага пласты́чных
Д. пласты́чнаму пласты́чнай пласты́чнаму пласты́чным
В. пласты́чны (неадуш.)
пласты́чнага (адуш.)
пласты́чную пласты́чнае пласты́чныя (неадуш.)
пласты́чных (адуш.)
Т. пласты́чным пласты́чнай
пласты́чнаю
пласты́чным пласты́чнымі
М. пласты́чным пласты́чнай пласты́чным пласты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пласты́чны plstisch, begsam, geschmidig (гнуткі);

пласты́чная апера́цыя мед. plstische Operatin;

пласты́чная ма́са тэх. plstischer Wrkstoff; Knststoff m -(e)s, -e;

пласты́чныя та́нцы plstische Tänze

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Аднаўленчая хірургія, гл. Пластычная хірургія

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

гутапе́рча, ‑ы, ж.

Пластычная маса, блізкая па сваіх уласцівасцях да каўчуку, якая атрымліваецца з зацвярдзелага соку некаторых трапічных раслін і скарыстоўваецца ў медыцыне і тэхніцы.

[Англ. guttapercha з малайск.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Knststoff m -(e)s, -e пласты́чная ма́са, пластма́са

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пла́стык 1, ‑у, м.

Тое, што і пластычная маса. Па трываласці некаторыя пластыкі не ўступаюць сталі. «Звязда».

пла́стык 2, ‑а, м.

Мастак, які займаецца пластыкай (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)