дэрмаці́навы, ‑ая, ‑ае.

Зроблены з дэрмаціну. Дэрмацінавы пераплёт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

фо́рзац, ‑а, м.

Спец. Падвойны ліст паперы, які злучае пераплёт з самой кнігай.

[Ням. Vorsatz.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

переплёт м.

1. (действие) пераплёт, -ту м., пераплята́нне, -ння ср.;

отда́ть кни́гу в переплёт адда́ць кні́гу ў пераплёт;

2. (твёрдая обложка книги, тетради) пераплёт, -ту м.; во́кладка, -кі ж.;

3. техн. пераплёт, -ту м.; (решётка) кра́ты, -таў ед. нет; (оконный) ра́ма, -мы ж.; (телеги) драбі́ны, -бі́н ед. нет;

4. перен. (затруднительное положение) пераплёт, -ту м.;

попа́сть в переплёт тра́піць у пераплёт.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

передря́га ж., разг. калатня́, -ні́ ж., мн. нет; калатне́ча, -чы ж., мн. нет; (переделка) пераплёт, -ту м.;

попа́сть в передря́гу разг. тра́піць у пераплёт.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

шчыгры́навы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да шчыгрыну. Шчыгрынавая вытворчасць. Шчыгрынавы завод. // Зроблены са шчыгрыну. Шчыгрынавы пераплёт. // Падобны на шчыгрын. Шчыгрынавая папера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КАДЫКАЛО́ГІЯ (ад лац. codex кніга + ...логія),

спецыяльная гіст. дысцыпліна, якая вывучае стараж. і сярэдневяковыя рукапісныя кнігі; раздзел кнігазнаўства. Даследуе сучасны стан стараж. кнігі, пераплёт, запісы і бібліятэкарскія паметы, нумарацыю сшыткаў і аркушаў і інш. надпісы, што не адносяцца да тэксту кнігі; разглядае кнігу як аб’ект, які змяшчае звесткі пра яе геаграфію і гісторыю.

т. 7, с. 406

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

binding [ˈbaɪndɪŋ] n.

1. пераплёт

2. абшы́ўка

3. med. банда́ж

4. sport мацава́нне для лы́жаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

РУ́ЖА ў архітэктуры,

круглы аконны праём у раманскіх і (пераважна) гатычных збудаваннях, які мае каменны пераплёт у выглядзе радыяльных прамянёў з цэнтра круга. Звычайна размяшчалася над уваходным парталам. Р. наз. і аналагічнага выгляду дэкар. матыў, што вянчае стральчатыя аконныя праёмы гатычных будынкаў. Вядомы таксама ў збудаваннях стылю несапраўднай готыкі.

Да арт. Ружа ў архітэктуры. Акно-ружа сабора Парыжскай Божай Маці.

т. 13, с. 433

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

каленко́р

(фр. calencar)

баваўняная, моцна праклееная тканіна аднаколернай афарбоўкі (напр. пераплёт з каленкору).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

gánzleinen a палатня́ны (пра пераплёт)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)