пачва́рна нареч.

1. безобра́зно, уро́дливо;

2. перен. чудо́вищно; см. пачва́рны 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

monstrous

[ˈmɑ:nstrəs]

adj.

1) велічэ́зны, веліза́рны

2) выро́длівы, пачва́рны

3) страшэ́нны, жахлі́вы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

безобра́зный

1. (по внешности) бры́дкі; (уродливый) пачва́рны;

2. (отвратительный) агі́дны; (возмутительный) абура́льны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

míssgestaltet a (з)выро́длівы, агі́дны, пачва́рны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

gárstig a бры́дкі, агі́дны; гню́сны; пачва́рны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

квазімо́да

(фр. Quasimodo = персанаж рамана В. Гюго «Сабор Парыжскай Богамацеры»)

перан. пачварны чалавек.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

изуве́рский

1. фанаты́чны;

2. перен. недавя́рскі; (жестокий) лю́ты; бязлі́тасны; (чудовищный) пачва́рны; (варварский) ва́рварскі;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́чварны, ‑ая, ‑ае.

1. Мудрагелісты, напышлівы. Вычварны ўбор. □ І гэты малады хвойнік, і гэты лес, і гэтыя хвоі зліваліся ў адну сцяну лесу, вырысоўваючы прыгожую вычварную лінію паваротаў. Колас.

2. Тое, што і пачварны. Вычварныя прывіды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

unnatural [ʌnˈnætʃrəl] adj.

1. ненатура́льны

2. ненарма́льны, пачва́рны;

an unnatural cri me жу́даснае злачы́нства;

an unnatural alliance дзі́ўны саю́з

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

míssgebildet a бры́дкі, агі́дны, (з)выро́длівы, пачва́рны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)