pastor [ˈpɑ:stə] n. па́стар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pastor

м. пастар

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

parson [ˈpɑ:sn] n. dated свята́р, па́стар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

clergyman [ˈklɜ:dʒimən] n. (pl. clergymen) свята́р, свяшчэ́ннік, па́стар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

preacher [ˈpri:tʃə] n.

1. прапаве́днік

2. свята́р; па́стар

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Pfárrer m -s, - свята́р, па́стар

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПРЭСВІ́ТЭР (ад грэч. presbyteros старэйшына),

кіраўнік у раннехрысц. абшчыне, свяшчэннаслужыцель пасля ўзнікнення хрысц. царквы. У праваслаўі тэрмін «П.» звычайна ўжываецца як урачыстая назва святара. У пратэстантызме П. — адм. кіраўнік абшчыны, які выбіраецца, як і пастар, са складу прыхаджан. У прыхільнікаў кальвінізму на Беларусі П. наз. таксама сіньёр.

т. 13, с. 95

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

rector [ˈrektə] n.

1. прыхо́дскі свяшчэ́ннік; па́стар

2. рэ́ктар (універсітэта); дырэ́ктар шко́лы (у Вялікабрытаніі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Пастарава́ць ’пагаварыць’ (маст., Сцяшк. Сл.). Няясна. Магчыма, да пастар 1 (гл.), які прапаведваючы, (шмат) гаворыць. Утварэнне, як, напрыклад, укр. постаростувати ’быць старастаў’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Pástor m -s, -stóren па́стар, евангелі́сцкі свята́р

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)