panicky

[ˈpænɪki]

adj.

ахо́плены па́нікай; пані́чны, панікёрскі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pánisch a пані́чны, неўсвядо́млены

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Pánikstimmung f -, -en пані́чны настро́й

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПАН,

у старажытнагрэчаскай міфалогіі першапачаткова бог лясоў і статкаў, апякун пастухоў і паляўнічых, пазней — апякун усёй прыроды. Лічыўся сынам Гермеса ад Пенелопы або ад німфы Дрыёпы. Стараж. мастакі і скульптары паказвалі яго ў выглядзе паўчалавека-паўказла. П. меў лагодны нораў, але калі парушалі яго спакой, моцна злаваўся і наганяў на людзей жах (адсюль выразы «паніка», «панічны страх»); вызначаўся прыхільнасцю да віна і весялосці, палкай улюбёнасцю ў німфаў, якіх часта праследаваў.

Пан. Карціна М.​Урубеля. 1899.

т. 12, с. 38

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

stampede​1 [stæmˈpi:d] n.

1. пані́чны страх

2. пані́чныя ўцёкі, стыхі́йны ма́савы рух;

There was a stampede from the burning house. Усе кінуліся ўцякаць з палаючага дома.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

panic

[ˈpænɪk]

1.

n.

1) па́ніка f., пярэ́палах -у m., сумятня́ f

2) Sl. ве́льмі заба́ўная асо́ба або́ рэч

2.

adj.

пані́чны

3.

v.

1) мо́цна хвалява́цца, нэрвава́цца, панікава́ць

2) мо́цна забаўля́ць, выкліка́ць захапле́ньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

schwítzen vi, vt паце́ць;

vor Angst ~ адчува́ць пані́чны страх;

am gánzen Körper ~ прапаце́ць наскро́зь;

j-n ~ lássen* увагна́ць каго́-н. у пот

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)