breakage [ˈbreɪkɪdʒ] n. звыч. pl.

1. лом; бой; палама́ныя або́ разбі́тыя прадме́ты

2. пало́мка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

breakdown [ˈbreɪkdaʊn] n.

1. пало́мка; ава́рыя

2. распа́д (сям’і, дзяржавы); разва́л (сістэмы), права́л (перамоў)

3. знясі́ленне;

a nervous breakdown нерво́вы зрыў

4. расшчапле́нне (рэчыва на складнікі)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Kttenbruch m -(e)s, -brüche

1) пало́мка [разрыў] ланцуга́ (у веласіпедзе і г.д.)

2) матэм. перыяды́чны дроб

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Bruch I m -(e)s, Brüche

1) пало́мка; раско́ліна

2) лом, лама́чча

3) мед. перало́м

4) матэм. дроб

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

crash1 [kræʃ] n.

1. пало́мка; крушэ́нне, ава́рыя;

a car crash аўтамабі́льная ава́рыя;

a plane crash авіякатастро́фа;

a train crash крушэ́нне цягніка́

2. гру́кат, трэск;

a crash of thunder грымо́ты;

fall with a great/loud crash ру́хнуць з мо́цным трэ́скам/гру́катам

3. крах, банкру́цтва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ава́рыя ж.

1. Pnne f -, -n (пашкоджанне, паломка); nfall m -s, -fälle (няшчасны выпадак); Verkhrsunfall m (транспартная); Havare [-vɑ-] f -, - r¦en (судна, самалёт);

пацярпе́ць ава́рыю vernglücken vi, (s) ine Havare erliden* [haben], havareren (пра самалёт, судна); ine Pnne hben (пра аўтамашыну);

2. тэх. Störung f -, -en;

3. перан. разм. Pnne f -, -n;

пацярпе́ць ава́рыю Pech hben, ine Pnne hben

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Schden m -s, Schäden

1) шко́да;

~ brngen* [zfügen, nrichten, stften] прыно́сіць [рабі́ць] шко́ду;

das gericht ihm zum ~ гэ́та яму́ на шко́ду

2) стра́та;

den ~ erstzen пакры́ць стра́ту;

für den ~ gthaben (аддз.) [bürgen, hften] гарантава́ць пакрыццё [кампенса́цыю] на вы́падак стра́ты;

~ (er)liden* цярпе́ць стра́ты;

~ trgen* не́сці стра́ты;

durch ~ wird man klug на памы́лках ву́чацца

3) мед. пашко́джанне;

sich (D) ~ tun* пашко́дзіць сабе́ што-н., пара́ніць сябе́

4) пашко́джанне, пало́мка, разбурэ́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

rozbicie

rozbici|e

н.

1. разлом; паломка;

ulec ~u — разбіцца;

~e pociągu — крушэнне цягніка;

~e okrętu — караблекрушэнне;

2. разгром; паражэнне; параза;

3. разбіўка;

~e namiotu — разбіўка палаткі;

4. падзел; разбіўка;

~e na grupy — падзел на групы;

5. раскол; распад;

~e rodziny — распад сям’і;

6. раздробленасць;

~e partii politycznych — раздробленасць палітычных партый;

~e dzielnicowe гіст. удзельная раздробленасць;

~e jądra фіз. расшчапленне ядра

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)