імпатэ́нт, ‑а,
Чалавек, які пакутуе на
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імпатэ́нт, ‑а,
Чалавек, які пакутуе на
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
імпатэ́нцыя, ‑і,
1.
2.
[Ад лац. impotentia — слабасць, бяссілле.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эякулява́ць
‘заканчваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| эякулю́ю | эякулю́ем | |
| эякулю́еш | эякулю́еце | |
| эякулю́е | эякулю́юць | |
| Прошлы час | ||
| эякулява́ў | эякулява́лі | |
| эякулява́ла | ||
| эякулява́ла | ||
| Загадны лад | ||
| эякулю́й | эякулю́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| эякулю́ючы | ||
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Sex
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
pubescence
1)
2) пушо́к -ка́
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
размнажэ́нне, ‑я,
1.
2. Аднаўленне патомства жывёльным або раслінным арганізмам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ПАЖЫ́ЗМ,
разнавіднасць мазахізму, калі
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
гаметагані́я
(ад гамета + -ганія)
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ЗАРО́ДКАВЫ МЯШО́К,
цэнтральная частка семязавязі кветкавых раслін, у якой развіваецца яйцаклетка і адбываецца двайное апладненне,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАТЭ́НЦЫЯ СЕКСУА́ЛЬНАЯ,
здольнасць арганізма да сексуальных рэакцый. У сексалогіі ўжываецца выключна ў адносінах мужчынскай сексуальнасці. Уключае ступень напружанасці палавога члена, хуткасць з’яўлення эрэкцыі, магчымасць весці інтэнсіўнае
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)