расстры́га, -і, ДМ -у, мн. -і, -ры́г і -аў, м.

Служыцель рэлігійнага культу, пазбаўлены царкоўнага сану, або манах, пазбаўлены манаства.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бяста́лентны, -ая, -ае.

Пазбаўлены таленту.

Б. паэт.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

bereft [bɪˈreft] adj. fml пазба́ўлены; які́ страціў;

bereft of all hope пазба́ўлены ўся́кай надзе́і

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

глухава́ты, -ая, -ае.

Часткова пазбаўлены слыху; які недачувае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

глуханямы́, -а́я, -о́е.

Пазбаўлены слыху і здольнасці гаварыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лапцява́ты, -ая, -ае (разм.).

Нязграбны, нехлямяжы, пазбаўлены прывабнасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

deprived [dɪˈpraɪvd] adj. абяздо́лены, абнядо́лены; пазба́ўлены

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pozbawiony

пазбаўлены;

pozbawiony roślinności — пазбаўлены расліннасці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

нечалаве́чны, -ая, -ае.

Пазбаўлены чалавечнасці; негуманны.

|| наз. нечалаве́чнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

бязра́дасны, -ая, -ае.

Пазбаўлены радасці, невясёлы.

Бязрадаснае жыццё.

|| наз. бязра́даснасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)