падсупо́ньваць

‘падцягваць супоню (падсупоньваць каго-небудзь)’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. падсупо́ньваю падсупо́ньваем
2-я ас. падсупо́ньваеш падсупо́ньваеце
3-я ас. падсупо́ньвае падсупо́ньваюць
Прошлы час
м. падсупо́ньваў падсупо́ньвалі
ж. падсупо́ньвала
н. падсупо́ньвала
Загадны лад
2-я ас. падсупо́ньвай падсупо́ньвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час падсупо́ньваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падвала́кваць

‘падцягваць, падносіць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. падвала́кваю падвала́кваем
2-я ас. падвала́кваеш падвала́кваеце
3-я ас. падвала́квае падвала́кваюць
Прошлы час
м. падвала́кваў падвала́квалі
ж. падвала́квала
н. падвала́квала
Загадны лад
2-я ас. падвала́квай падвала́квайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час падвала́кваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

áufholen vt наганя́ць, даганя́ць; падця́гваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

патралява́ць

‘некаторы час траляваць - падцягваць, падвозіць драўніну ад месца нарыхтоўкі да дарогі ці да месца сплаву; лавіць каго-небудзь; пракладваць дарогу, шлях; ісці, рухацца’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. патралю́ю патралю́ем
2-я ас. патралю́еш патралю́еце
3-я ас. патралю́е патралю́юць
Прошлы час
м. патралява́ў патралява́лі
ж. патралява́ла
н. патралява́ла
Загадны лад
2-я ас. патралю́й патралю́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час патралява́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

tuck in

падця́гваць, уця́гваць

Tuck in your stomach — Уцягні́ жыво́т

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

podciągać

незак.

1. падцягваць;

2. падыходзіць; падступаць;

3. падводзіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

падця́гвацца несов.

1. в разн. знач. подтя́гиваться; см. падцягну́цца;

2. страд. подтя́гиваться; подта́скиваться; см. падця́гваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

подводи́ть несов.

1. в разн. знач. падво́дзіць;

2. (втягивать) безл., разг. падця́гваць; см. подвести́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

тралява́ць

(ням. treilen = цягнуць)

падцягваць, падвозіць драўніну ад месца нарыхтоўкі да дарогі ці да месца сплаву трактарамі ці валачна-тралёвачнымі машынамі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

чыкірава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; незак., што.

Спец. Апрацоўваць спілаваныя дрэвы і падцягваць іх з месца нарыхтоўкі да дарогі; траляваць. Як і раней, жыццё кіпела на беразе і ў лесе: на прарабскіх лесасечных участках валілі дрэвы, чыкіравалі і вывозілі хлысты да эстакад. Карамазаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)