падсо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падсунуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падсу́нуты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падсунуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

podsunąć

зак. падсунуць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

нападсо́ўваць сов. (во множестве) пододви́нуть, придви́нуть; см. падсу́нуць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пападсо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Падсунуць многае пад што‑н. Пападсоўваць скрынкі пад шафу.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подти́снуть сов., прост. падці́снуць; (подпихнуть) падапхну́ць, падпіхну́ць; (подсунуть) падсу́нуць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нападсо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Падсунуць пад што‑н. або да чаго‑н. вялікую колькасць якіх‑н. прадметаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

НО́ВІЧ (А.) (сапр. Ціхановіч ці Цэхановіч),

бел. пісьменнік пач. 20 ст. Па адукацыі ўрач. Працаваў у г. Новачаркаск (Расія). Аўтар апавяданняў «У дому лепей» (1911) пра цягу селяніна да роднай зямлі і «Амерыканец» (1912), герой якога вярнуўся з Амерыкі і хоча перайначыць жыццё бел. мужыка на лепшы лад. Гэтыя творы высока ацэнены Я.​Купалам (арт. «Агляд кніг», 1913), які падкрэсліваў іх прастату і шчырасць, уменне «нязначным спосабам падсунуць чытачу маральную навучку, паказаць добрую незавілую сцежку к лепшаму жыццю», і М.​Багдановічам, які ў арт. «За тры гады» (1913) адзначыў, што «асабліва вызначаецца Новіч, каторы першы паспрабаваў напісаць вялікую рэч прозай па-беларуску».

І.​У.​Саламевіч.

т. 11, с. 371

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

zúschustern vt разм. падкі́нуць, падсу́нуць (грошы і г.д.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

падштурхну́ць, -ну́, -не́ш, -не́; -нём, -няце́, -ну́ць; -ні́; -ну́ты; зак., каго-што.

1. Злёгку штурхнуць.

П. воз плячом.

2. Штурхнуўшы, падсунуць, наблізіць да чаго-н.

П. суседа да дзвярэй.

3. перан. Схіліць да чаго-н., прыспешыць з чым-н., паскорыць што-н. (разм.).

|| незак. падшту́рхваць, -аю, -аеш, -ае і падштурхо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)