Падмётак ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Падмётак ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
падшы́ць, ‑шыю, ‑шыеш, ‑шые;
1. Прышыць спадыспаду.
2. Прышыць што‑н. падагнутае, падкасанае.
3. Паклаўшы разам і ў пэўным парадку, змацаваць чым‑н.; далучыць да чаго‑н., змацоўваючы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Sóhle
1) ступня́
2) падэ́швы,
es brennt ihm únter [auf] den ~n у яго́ зямля́ гары́ць пад нага́мі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
подмётка
1. (действие) падмята́нне, -ння
2. (часть подошвы)
◊
в подмётки не годи́тся падно́ска не ва́рты;
на ходу́ подмётки рвёт на хаду́ падно́скі адрыва́е.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адста́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
sole
I1) адзі́н, адзі́ны
2) то́лькі
3) вылу́чны, не для ўсі́х
4) адзіно́чны
1) падэ́шва
2) падэ́шва чараві́ка, бо́та;
3)
падбіва́ць падэ́швы
IIIка́мбала
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)