падсумава́ць, -му́ю, -му́еш, -му́е; -му́й; -мава́ны; зак., што (кніжн.).

Падвесці падрахунак чаму-н.

П. усе даныя.

|| незак. падсумо́ўваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падво́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць.

Незак. да падвесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падве́дзены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад падвесці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падлічы́ць, -ічу́, -і́чыш, -і́чыць; -і́чаны; зак., што.

Злічыўшы, падвесці вынік.

П. выдаткі.

|| незак. падлі́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. падлі́чванне, -я, н. і падлі́к, -у, м.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нара́зіць

‘надакучыць, прычыніць прыкрасць каму-небудзь; падвесці каго-небудзь пад што-небудзь (наразіць каго-небудзь на рызыку)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. нара́жу нара́зім
2-я ас. нара́зіш нара́зіце
3-я ас. нара́зіць нара́зяць
Прошлы час
м. нара́зіў нара́зілі
ж. нара́зіла
н. нара́зіла
Загадны лад
2-я ас. нара́зь нара́зьце
Дзеепрыслоўе
прош. час нара́зіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

падво́дзіць гл. падвесці

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

podprowadzić

зак. падвесці

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

падкача́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак.

1. чаго. Качаючы, дабавіць.

П. вады.

2. Падвесці, не выканаць ці дрэнна выканаць што-н. (разм.).

П. у выкананні даручанай работы.

Нашы хлопцы не падкачаюць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

падво́д, ‑у, М ‑дзе, м.

Дзеянне паводле дзеясл. падводзіць — падвесці (у 1–3 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падвядзе́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. падвесці (у 2–4, 6 і 7 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)