pogardliwy

пагардлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пагарджа́льны, ‑ая, ‑ае.

1. Тое, што і пагардлівы.

2. У граматыцы — які мае ці ўносіць адценне пагардлівасці, зневажальнасці. Пагарджальны суфікс.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

contemptuous

[kənˈtemptʃuəs]

adj.

пага́рдлівы

a contemptuous look — пага́рдлівы по́зірк

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

slighting [ˈslaɪtɪŋ] adj. непачці́вы; зневажа́льны, пага́рдлівы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

contemptuous [kənˈtemptʃuəs] adj. fml (of) пага́рдлівы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wzgardliwy

пагардлівы; грэблівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пренебрежи́тельный

1. знява́жлівы; (презрительный) пага́рдлівы;

2. (небрежный, невнимательный) нядба́йны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

disdainful

[dɪsˈdeɪnfəl]

adj.

пага́рдлівы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

heráblassend a пабла́жлівы, пага́рдлівы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

lekceważący

абыякавы, зняважлівы; пагардлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)