чарто́ўскі, -ая, -ае.

1. гл. чорт.

2. Пракляты, ненавісны, страшэнны.

3. Незвычайна моцны па ступені свайго праяўлення (разм.).

Чартоўская вышыня.

Ч. характар.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Ненаві́дны ’ненавісны’ (Янк. 1, ТС), ’змрочны, пануры’ (ТС), ’агідны, брыдкі’ (бяроз., Шатал.), укр. ненави́дний ’ненавісны’, рус. ненавидный ’нядобразычлівы, злы’, польск. nienawidny ’ненавісны’, чэш. nenáviděny ’тс’, славен. nenáviden, серб.-харв. нена́видан ’зайздросны; пра таго, хто ненавідзіць’, ст.-слав. ненавидѣньнъ ’ненавісны’. Ад ненаві́дзець (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

znienawidzony

ненавісны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

cursed [kɜ:st] adj.

1. пракля́ты, акая́нны

2. [ˈkɜ:sɪd] dated агі́дны, ненаві́сны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

nienawistny

ненавісны, зненавідны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

кля́ты (ненавісны) verflúcht; verhásst

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

зненаві́дны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Ненавісны. За зямлю, на якой мужык сядзіць, ён мусіць яшчэ дзевяць гадоў рабіць тую ж зненавідную паншчыну. Якімовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нелюбі́мы разм. úngeliebt, nicht gelíebt; verhásst (ненавісны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

béstgehasst a разм. са́мы ненаві́сны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

loathful

[ˈloʊðfəl]

adj.

ненаві́сны, ненаві́дны; агі́дны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)