nieporządny

неахайны, неакуратны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

niestaranny

нядбайны, неакуратны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

náchlässig a неаха́йны, неакура́тны, нядба́йны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

растро́па, ‑ы, ДМ ‑у, Т ‑ам, м.; ДМ ‑е, Т ‑ай (‑аю), ж.

Разм. Неакуратны, непрычасаны, лахматы чалавек; неахайнік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

не... (а таксама ня...), прыстаўка.

Надае слову:

1) новае, процілеглае значэнне, напр., невясёлы (сумны);

2) тое ж, але з адценнем абмежаванасці, напр., неблагі;

3) значэнне адмаўлення таго, што абазначае дадзенае слова без гэтай прыстаўкі, напр.: неакуратны, непаспяховы, недалёка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

нечёткий невыра́зны; (неточный) недакла́дны; (неаккуратный) неакура́тны; (неслаженный) нязла́джаны; см. чёткий;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

inaccurate

[ɪˈnækjərət]

adj.

недакла́дны, з памы́лкамі; неакура́тны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Нехуца́вы ’неакуратны, нехлямяжы’ (Бяльк., Юрч.), ’нязграбны, неакуратны’ (Яўс.), нехацавы ’несамавіты’ (Касп.). Няясна; магчыма, звязана з некуцивы (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

disheveled

[dɪˈʃevəld]

adj.

1) патрапа́ны, неаха́йны; неакура́тны

2) ускудла́чаны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

беспоря́дочный

1. (хаотический) бязла́дны, хааты́чны;

2. (неаккуратный) неакура́тны, неаха́йны;

3. (об образе жизни) бязла́дны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)