пераўю́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго.

Наўючыць нанава, іначай. Пераўючыць вярблюдаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

objuczyć

зак. наўючыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

наўю́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да наўючыцца.

2. Зал. да наўючыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Навата́жыць (наватижытсь) ’нагрузіць, загрузіць’ (Шпіл.). Відаць, нельга разглядаць асобна ад укр. навантажити ’наўючыць, нагрузіць’, якое звязваюць з вантаж ’цяжар, груз’, што ў сваю чаргу з франц. avantager ’садзейнічаць; павялічваць долю’ або з ватига ’атрад, натоўп; чарада’. Беларускае слова, магчыма, сведчыць на карысць другой версіі. Гл. ЕСУМ, 1, 329. Параўн. вантижыцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)