Schüler m -s, -

1) ву́чань

2) насту́пнік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Érbe I m -n, -n спа́дчыннік, насту́пнік, спадкае́мец

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Nchf., Nachf. = Nachfolger(in) – наступнік (-ца), пераемнік (-ца)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

прее́мник перае́мнік, -ка м.; (лицо, вступившее на смену кому-л.) насту́пнік, -ка м.; (продолжатель традиций) прадаўжа́льнік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Náchfolger m -s, -

1) спадкае́мца, спа́дчыннік

2) паслядо́ўнік, перае́мнік, насту́пнік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

халі́ф

(ар. chalïfa = спадчыннік, наступнік)

тытул вярхоўнага правіцеля ў шэрагу краін мусульманскага Усходу, які аб’ядноўваў у сваіх руках духоўную і свецкую ўладу.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

dziedzic

м.

1. нашчадак; спадчыннік; дзедзіч; спадкаемца; наступнік;

2. памешчык; пан

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

насле́дник

1. насле́днік, -ка м., спа́дчыннік, -ка м.;

2. (преемник) насле́днік, -ка м.; спадкае́мец, -мца м.; насту́пнік, -ка м.; перае́мнік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

pogrobowiec

м.

1. дзіця, якое нарадзілася пасля смерці бацькі;

2. перан. эпігон; наступнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

następca

м.

1. наследнік; спадкаемца;

następca tronu — наследнік трона;

2. спадчыннік; наступнік; спадкаемца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)