Насто́й 1 ’выцяжка з траў, раслін’ (Сл. ПЗБ), настойка ’настоеная на ягадах гарэлка’ (ТС), настоенка ’засыпаныя цукрам ягады’ (Ян.). Ад настойваць, настоіць ’зрабіць настой’; настоить водку ’зрабіць настойку з ягад, траў, пладоў’ (Растарг.), настая́цца ’доўга пастаяць’ і пад., да стаяць (гл.).
Насто́й 2 ’гной’ (ДАБМ). Ад настая́ць, стая́ць, параўн. стойла ’месца, дзе стаіць буйная рагатая жывёла’ і інш.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
запа́рыць
1. (заліць варам) ábbrühen vt;
2. (гарбату і пад.) áufbrühen vt; áufkochen vt; zíehen lássen* (даць настаяцца)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Tee m -s, -s чай, гарба́та;
éine Tásse ~ ку́бак гарба́ты;
stárker ~ мо́цная гарба́та;
den ~ zíehen lássen* даць настая́цца гарба́це;
◊
ábwarten und ~ trínken! разм. (кры́ху) больш цярпе́ння!;
im ~ sein разм. быць пад му́хай;
séinen ~ háben [kríegen] атрыма́ць ад варо́т паваро́т
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)