raillery [ˈreɪləri] n. fml падсме́йванне, дабраду́шная насме́шка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
jibe1 [dʒaɪb] n. infml насме́шка, кпі́ны, шпі́лькі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
szyderstwo
н. насмешка; глум; здзек
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ко́лкасць, ‑і, ж.
1. Уласцівасць колкага 1 (у 2 знач.). Колкасць заўвагі.
2. З’едлівая насмешка, колкая заўвага. Гаварыць колкасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ІРО́НІЯ (грэч. eirōneia літар. прытворства),
1) тонкая, прыхаваная насмешка. Адмаўленне або асмяянне, якім прытворна надаецца форма згоды або ўхвалення. Заснавана на іншасказанні, калі сапраўдны сэнс выказвання з’яўляецца процілеглым або адмаўляе яго.
2) У эстэтыцы від камічнага, калі смешнае прыхавана пад маскай сур’ёзнага (у процілегласць гумару). Утойвае ў сабе пачуццё перавагі або скептыцызму.
т. 7, с. 325
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
taunt1 [tɔ:nt] n. кпі́ны, ядаві́тая насме́шка; ко́лкасць; го́ркі папро́к
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
здзек, -у, мн. -і, -аў, м.
1. гл. здзекавацца.
2. Злая, зневажальная насмешка, а таксама зневажальны ўчынак ці паводзіны ў адносінах да каго-, чаго-н.
Зносіць здзекі ад каго-н.
|| прым. здзе́клівы, -ая, -ае.
Здзеклівая ўсмешка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
насміха́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. насміхацца.
2. Тое, што і насмешка. У голасе Крэменя чулася яўнае насміханне. Кавалёў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
jeer1 [dʒɪə] n. звыч. pl. jeers кпі́ны, насме́шка; глум, здзе́каванне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
здзек, ‑у, м.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. здзекавацца. Партызаны судзілі і каралі паноў за здзек і злачынства над народам. Машара.
2. Злая зневажальная насмешка; зневажальны ўчынак або паводзіны ў адносінах да каго‑, чаго‑н. Пытанне было неразумнае, здзек і насмешка яўныя, але ўсё адно Уладзімір Іванавіч не знайшоў, што адказаць так, каб Пятру стала няёмка. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)