САРКА́ЗМ (грэч. sarkasmos ад sarkazō літар. — рву мяса),
з’едлівая, злосная, знішчальная насмешка; найвышэйшая ступень іроніі. Адзін з асн. сродкаў гумару і асабліва сатыры. Характарызуецца найменшай ступенню іншасказальнасці; часам негатыўная ацэнка выяўляецца ў адкрытай форме. Пашыраны ў фальклоры (найперш у анекдотах), байках, эпіграмах, фельетонах, памфлетах, сатыр. камедыях і інш.
т. 14, с. 181
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
raillery [ˈreɪləri] n. fml падсме́йванне, дабраду́шная насме́шка
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ІРО́НІЯ (грэч. eirōneia літар. прытворства),
1) тонкая, прыхаваная насмешка. Адмаўленне або асмяянне, якім прытворна надаецца форма згоды або ўхвалення. Заснавана на іншасказанні, калі сапраўдны сэнс выказвання з’яўляецца процілеглым або адмаўляе яго.
2) У эстэтыцы від камічнага, калі смешнае прыхавана пад маскай сур’ёзнага (у процілегласць гумару). Утойвае ў сабе пачуццё перавагі або скептыцызму.
т. 7, с. 325
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
jibe1 [dʒaɪb] n. infml насме́шка, кпі́ны, шпі́лькі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
szyderstwo
н. насмешка; глум; здзек
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ко́лкасць, ‑і, ж.
1. Уласцівасць колкага 1 (у 2 знач.). Колкасць заўвагі.
2. З’едлівая насмешка, колкая заўвага. Гаварыць колкасці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
taunt1 [tɔ:nt] n. кпі́ны, ядаві́тая насме́шка; ко́лкасць; го́ркі папро́к
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
здзек, -у, мн. -і, -аў, м.
1. гл. здзекавацца.
2. Злая, зневажальная насмешка, а таксама зневажальны ўчынак ці паводзіны ў адносінах да каго-, чаго-н.
Зносіць здзекі ад каго-н.
|| прым. здзе́клівы, -ая, -ае.
Здзеклівая ўсмешка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
насміха́нне, ‑я, н.
1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. насміхацца.
2. Тое, што і насмешка. У голасе Крэменя чулася яўнае насміханне. Кавалёў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
jeer1 [dʒɪə] n. звыч. pl. jeers кпі́ны, насме́шка; глум, здзе́каванне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)