Нарцы́с ’расліна Narcissus poeticus’ (БРС, ТСБМ), нарцыз ’тс’ (Некр. і Байк.). Відаць, праз польск. narcyż, narcys ’тс’, дзе непасрэдна з лац. narcissus < грэч. νάρκισσος, названага так з-за дурманячага паху (гл. нарко́з).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

нарци́сс бот. нарцы́с, -са м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

daffodil [ˈdæfədɪl] n. bot. нарцы́с

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

narcissus [nɑ:ˈsɪsəs] n. (pl. narcissi or narcissuses) bot. нарцы́с

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Наркіс, гл. Нарцыс

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Narzísse f -, -n нарцы́с

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

daffodil

[ˈdæfədɪl]

n.

жо́ўты нарцы́с

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

narcyz

м. бат. нарцыс (Narcissus L.)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

narcissus

[nɑ:rˈsɪsəs]

n., pl. -cissuses, -cissi

нарцы́с -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

НАРЦЫСІ́ЗМ (грэч. Narkissos Нарцыс, міфалагічны юнак, які закахаўся ў сваё адлюстраванне ў вадзе),

форма палавой ненармальнасці, пры якой сексуальнае задавальненне дасягаецца сузіраннем уласнага аголенага цела, асобных яго частак, у т. л. палавых органаў.

т. 11, с. 194

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)