нарко́з

(фр. narcose, ад гр. narke = аняменне)

штучна выкліканы стан з поўнай або частковай стратай прытомнасці і болевай адчувальнасці.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

Эфірны наркоз 8/446

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

наркатыза́тар, ‑а, м.

Спец. Асоба, якая дае наркоз, праводзіць наркатызацыю.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электранарко́з, ‑у, м.

Наркоз, выкліканы дзеяннем электрычнага току на цэнтральную нервовую сістэму.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

электранарко́з

(ад электра + наркоз)

наркоз, выкліканы дзеяннем электрычнага току на цэнтральную нервовую сістэму.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

narcosis [nɑ:ˈkəʊsɪs] n. med. нарко́з, агу́льная анестэзі́я, агу́льнае абязбо́льванне;

under narcosis пад нарко́зам

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Narkóse f -, -n нарко́з

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

anaesthetic​1 [ˌænəsˈθetɪk] n. BrE болесуціша́льны сро́дак;

a general anaesthetic агу́льны нарко́з;

(a) local anaesthetic мясцо́вы нарко́з;

The operation is carried out under a general anaesthetic. Гэта аперацыя праводзіцца пад агульным наркозам.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

anesthetize

[əˈnesӨetaɪz]

v.t.

абязбо́льваць, рабі́ць нячу́лым, дава́ць нарко́з

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

narkotisíeren vt мед. абязбо́льваць, дава́ць нарко́з

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)