налічы́ць гл. налічваць;

я налічы́ў 20 чалаве́к ich zählte 20 Mann

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

total​3 [ˈtəʊtl] v.

1. падво́дзіць вы́нікі, падлі́чваць, падсумо́ўваць, падбіва́ць раху́нак

2. раўня́цца, дахо́дзіць (да), налі́чваць (пра суму, лік і да т.п.);

His debts total more than $200. Ягоная запазычанасць перавысіла 200 долараў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

працэ́нты мн. фін. Prozénte pl, Zínsen pl;

атры́мліваць працэ́нты Zínsen erhében* [éinnehmen*];

дэбетава́ць працэ́нты Prozénte belásten;

налі́чваць працэ́нты Zínsen zúschlagen* [verzínsen];

плаці́ць працэ́нты Zínsen vergüten;

спаганя́ць працэ́нты Prozénte erhében* [entríchten]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

number​2 [ˈnʌmbə] v.

1. нумарава́ць;

number pages нумарава́ць старо́нкі;

His days are numbered. Яго дні злічаны.

2. налі́чваць; налі́чвацца;

His class numbers 24. У яго класе 24 вучні.

3. fml прыліча́ць, прылі́чваць, лічы́ць;

He is numbered among the best modern writers. Яго прылічваюць да лепшых сучасных пісьменнікаў.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

zúrechnen vt

1) прылі́чваць; прыбаўля́ць; налі́чваць (працэнты)

2) (D) прылі́чваць, адно́сіць (каго-н. да каго-н., чаго-н.)

3) (D) прыпі́сваць (памылку і г.д. каму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

count

I [kaʊnt]

1.

v.t.

1)

а) лічы́ць, зьлі́чваць; падлі́чваць

to count one’s profits — падліча́ць свае́ прыбы́ткі

б) налі́чваць, далі́чваць

to count to one hundred — далічы́ць да ста

2) улуча́ць у лік, браць пад ува́гу

There are ten of us counting the children — Ра́зам зь дзе́цьмі нас дзесяцёра

3) уважа́ць, лічы́ць за не́шта

2.

v.i.

1) лічы́ць

He can read, write and count — Ён мо́жа чыта́ць, піса́ць і лічы́ць

2) разьлі́чваць

3) лічы́цца

it won’t count — Гэ́та ня бу́дзе лічы́цца

4) мець уплы́ў; мець значэ́ньне

Every little bit counts — Найме́ншая драбні́ца ма́е значэ́ньне

5) налі́чваць

The army counts two million — Во́йска налі́чвае два мільёны

3.

n.

1) лік -у m.

to lose count — зьбі́цца зь лі́ку

2) лічэ́ньне n.

•

- count anew

- count for

- count for much

- count out

II [kaʊnt]

n.

граф -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

liczyć

licz|yć

незак.

1. лічыць;

~yć dni — лічыць дні;

2. лічыць; налічваць; улічваць;

klasa ~y 20 osób — клас налічвае 20 вучняў; у класе 20 вучняў;

~y sobie 50 lat — яму (ёй) 50 гадоў (год);

nie ~ąc reszty — не лічачы ўсяго іншага (астатняга);

3. na kogo/co разлічваць; спадзявацца на каго/што;

~ę na wygranie w loterii — я разлічваю выйграць у латарэю

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

number

[ˈnʌmbər]

1.

n.

1) лік -у m.

2, 14 and 25 are numbers — два, чатырна́ццаць і два́ццаць пяць — гэ́та лі́кі

2) ко́лькасьць f.

in great numbers — вялі́кай ко́лькасьцю

3) шэ́раг, рад -у m.

number of reasons — шэ́раг прычы́наў

4) ну́мар -у m. (до́ма, аўтамабі́ля)

5) ну́мар -у m.

а) прагра́ма ў канцэ́рце

б) ну́мар газэ́ты, ча́сапіса

6) лік -у m.

singular number — адзіно́чны лік

2.

v.

1) нумарава́ць

2) налі́чваць, налі́чвацца

The city numbers a million inhabitants — Го́рад налі́чвае мільён жыхаро́ў

3) лічы́цца, быць у лі́ку

numbered among his followers — у лі́ку яго́ных прыхі́льнікаў

•

- a number of

- beyond number

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zählen

1. vt

1) лічы́ць

2) налі́чваць;

die Stadt zählt éine Millión Éinwohner го́рад налі́чвае мільён жыхаро́ў

3) (zu D) лічы́ць (каго-н. кім-н., што-н. чым-н.); прылі́чваць, адно́сіць (каго-н. да каго-н., што-н. да чаго-н.)

2. vi

1) лічы́ць;

von eins bis húndert ~ лічы́ць ад аднаго́ да ста

2) лічы́цца, ісці́ ў лік;

das zählt nicht гэ́та не лі́чыцца

3) (zu D, unter A) лічы́цца (кім-н., чым-н.);

er zählt zu den bésten Schülern ён лі́чыцца адны́м з ле́пшых ву́чняў

4) (auf A) разлі́чваць (на каго-н., на што-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)