zacinać

незак. надразаць; надсякаць; завастраць; сціскаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ра́зіць ’удараць’, ’абражаць’ (Нас., Гарэц.), разі́ць ’паразіць (пра хваробу)’ (паст., Сл. ПЗБ), ра́зіцца ’трапляць у няёмкае становішча’ (Нас., Гарэц.), ’абражацца’ (Гарэц.), рус. рази́ть ’біць, наносячы ўдары’, ’злаваць, крычаць’, укр. рази́ти ’біць’, польск. razić ’раніць’, ’надразаць’, чэш. raziti ’біць’, славац. raziť ’біць’, славен. ráziti ’драпаць’, балг. сразя́ ’паваліць адным ударам’. Да прасл. *raziti. Звязана з раз, рэ́заць (гл.) (Фасмер, 3, 434; Махэк₂, 510).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ánschneiden* vt

1) надраза́ць

2) тэх. рабі́ць надрэ́зку

3) зачапі́ць (тэму);

éine Fráge ~ падыма́ць пыта́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schröpfen vt

1) пуска́ць кроў (хвораму)

2) перан. выма́гаць гро́шы, абіра́ць (каго-н.)

3) надсяка́ць, надраза́ць (кару)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

éinschneiden*

1. vt ураза́ць, надраза́ць;

Kohl ~ шынкава́ць шаткава́ць капу́сту

2. vi урэ́зацца;

die Wórte schnítten tíef in die Séele ein сло́вы глыбо́ка ўрэ́заліся ў душу́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)