1. Ападкі ў выглядзе вельмі дробных кропелек дажджу, крышталікі інею ў паветры, дробны снег.
Асенняя і.
2. Пялёнка туману, пылу, дыму і пад.; смуга.
3.перан. Пра тое, што перашкаджае добра бачыць, успрымаць навакольнае.
Вочы наліваюцца імглой ад крыўды.
4. Пра невыразнае, незразумелае, забытае.
З імглы ўспамінаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
антура́ж
(фр. entourage)
1) навакольнае асяроддзе, акружэнне;
2) перан. фон (у мастацкім творы).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
антура́ж
(фр. entourage)
1) навакольнае асяроддзе, акружэнне;
2) перан. фон (у мастацкім творы, спектаклі).
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
БЯССЦЁКАВАЯ ТЭХНАЛО́ГІЯ,
тэхналагічны працэс, пры якім у навакольнае асяроддзе не паступаюць сцёкавыя воды. Ажыццяўляецца арганізацыяй водаабароту — лакальнай ачысткі забруджанай вады і яе вяртання ў тэхнал. працэс або выкарыстання ў іншых мэтах. Гл. таксама Абаротнае водазабеспячэнне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лізаге́нія
(ад ліза- + гр. genos = паходжанне)
здольнасць мікраарганізмаў утвараць і выдзяляць у навакольнае асяроддзе бактэрыяфагі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
atmosphere
[ˈætməsfɪr]
n.
1) атмасфэ́ра f.
2) Figur.навако́льнае асяро́дзьдзе, абста́віны pl., атмасфэ́ра f
3) Phys. атмасфэ́ра f. (адзі́нка атмасфэ́рнага ці́ску)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
асяро́ддзе, -я, н.
1. Сукупнасць прыродных або сацыяльных умоў, у якіх існуюць якія-н. арганізмы, жывуць і дзейнічаюць людзі.
Сацыяльнае а.
Навакольнае а.
2. Група людзей, звязаных агульнасцю ўмоў існавання, заняткаў і пад.
Рабочае а. сяброў.
3.спец. Рэчывы, целы, якія запаўняюць якую-н. прастору і маюць пэўныя якасці.
Воднае а.
Пажыўнае а.
|| прым.асяро́ддзевы, -ая, -ае (да 1 знач.; спец.).
Асяроддзевыя фактары.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
навако́льныúmliegend; benáchbart (суседні);
навако́льныя жыхары́ die im Úmkreis Wóhnenden;
навако́льнае асяро́ддзе Umgébung f -, Milieu [mi´ljø:] n -s, -s, Úmwelt f -
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
сяля́нства, ‑а, н.
Клас сялян. Саюз пралетарыяту з сялянствам. □ Сялянства, у тым ліку і беларускае, пад кіраўніцтвам рабочага класа ўсё шырэй і шырэй уцягваецца ў барацьбу супроць самадзяржаўя.Каваленка.// У дарэвалюцыйнай Расіі — сялянскае саслоўе. Паходзіць з сялянства.//зб. Сяляне. Тут [у карчме] п’янствавала навакольнае сялянства.Бядуля.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)