minimalny

мінімальны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

minimal [ˈmɪnɪməl] adj. мініма́льны;

minimal art мінімалі́зм (кірунак у мастацтве)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

irreducible

[,ɪrɪˈdu:səbəl]

adj.

1) Math. нескарача́льны

2) мініма́льны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

максіма́льны, ‑ая, ‑ае.

Самы большы сярод іншых, найбольшы; проціл. мінімальны. Максімальная колькасць. Максімальная глыбіня. Максімальнае напружанне. □ [Лётчык] пайшоў на поўдзень па простай лініі на максімальнай хуткасці. Алешка.

[Ад лац. maximus — найбольшы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

minimál a мініма́льны, найме́ншы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

minimal

[ˈmɪnɪməl]

adj.

ве́льмі малы́, як мага́ ме́ншы; мініма́льны

minimal damage — мініма́льнае пашко́джаньне

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

marginal [ˈmɑ:dʒɪnl] adj.

1. нязна́чны; мініма́льны

2. напі́саны на паля́х (старонкі);

marginal notes ната́ткі на паля́х

3. маргіна́льны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Kléinstmaß m -es, -e мініма́льны паме́р, мі́німум

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ІНВЕСТЫЦЫ́ЙНЫ ІНСТЫТУ́Т,

арганізацыя або ўстанова (кампанія, фонд, карпарацыя і інш.), якая займаецца пасрэдніцкай або кансультатыўнай дзейнасцю на рынку каштоўных папер. Заснавальнікамі І.і. могуць быць юрыд. і фіз. асобы, у т. л. і замежныя. У якасці І.і. могуць выступаць камерцыйныя банкі. І.і. павінен атрымаць спец. ліцэнзію, адпавядаць устаноўленым кваліфікацыйным патрабаванням, мець мінімальны неабходны статутны фонд. У выпадку аб’явы ін-та неплацежаздольным, усе працуючыя ў ім спецыялісты аўтаматычна пазбаўляюцца кваліфікацыйных атэстатаў і могуць прыступіць да такой работы ў інш. І.і. толькі пасля паўторнага атрымання спец. атэстата.

У.​Р.​Залатагораў.

т. 7, с. 223

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

максіма́льны

(с.-лац. maximalis)

самы вялікі, найбольшы (напр. м-ая глыбіня, м-ая тэмпература); параўн. мінімальны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)